ตี้จิ่วกล่าวเย้ยออกมา “เจ้าอย่าได้ห่วงไป…หลังจากผ่านเรื่องนี้ ตราบใดที่เจ้าสาบานต่อทัณฑ์สวรรค์เก้าเก้า ว่ามิมีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของตี้ยงลูกข้า ข้าก็ไม่คิดจะทำอะไรเจ้า…อย่างไรข้าก็คือมังกรเทพยาดาสีทอง 5 กรงงเล็บ! และเผ่าพันธุ์มังกรมิใช่ชนชั้นไร้เหตุผล!!”
วาจาตี้จิ่ว ทำให้ต้วนหลิงเทียนลอบหั่วเราะในใจ
มิใช่ชนชั้นไร้เหตุผล?
แล้วคนมีเหตุผลอุบาทว์ที่ไหน จะบุกมาเข่นฆ่าคนบริสุทธิ์เป็นผักปลา…ยังทำลายเกาะป้านเยว่เสียพินาศยับ!
แน่นอนว่าต้วนหลิงเทียนไม่ได้พูดออกไป
หากตอนนี้เขาหาเรื่องตี้จิ่ว ยังต่างอะไรเอาไข่ไปกระทบหิน
เขายังไม่สิ้นคิดขนาดนั้น
“อาวุโสข้าไม่อาจกล่าวคำสาบานแบบนั้นได้…จะอย่างไรตี้ยงก็รู้เรื่องเจดีย์ประหลาดนี่เพราะข้า กล่าวไปการตายของมันก็เกี่ยวข้องกับข้าโดยตรง…หากข้าสาบานข้าก็คงตายทันที”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้มขมขื่น
“เฮอะ! ข้าย่อมคิดเรื่องที่เจ้ากล่าวไว้แต่แรกแล้ว มันยังจะไปยากอันใดเพียงเปลี่ยนคำสาบานเล็กน้อยก็พอ”
ตี้จิ่วพ่นลมด้วยความดูแคลนค่อยกล่าว “ตอนนี้เจ้าตามข้ามา เวลาเพียง 2-3 ลมหายใจสมควรเพียงพอให้ข้าสำรวจคร่าวๆ”
ครั้งนี้ต้วนหลิงเทียนไม่ได้ปฏิเสธตี้จิ่ว
เพราะหากเขาปฏิเสธอีกครั้งตี้จิ่วต้องสงสัยแน่นอน และนั่นเป็นอะไรที่เขาไม่อยากเห็น
ทันทีที่ต้วนหลิงเทียนคิด เจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติก็เปล่งพลังดูดรั้งออกมาดึงร่างตี้จิ่วกับเขาเข้าไปทันที
