เพราะพอเงยขึ้นมามองจ้าวเฟิงอีกครั้ง สีหน้าที่ซีดปานกระดาษของต้วนหลิงเทียนกลับเริ่มมีสีแดงระเรื่อ ไม่นานก็หวนคืนสู่ปกติ ยังกล่าวถามออกไปด้วยรอยยิ้มเฉยเมย
“จักตายอยู่รอมร่อ ยังดิ้นรนไม่เข้าท่า!”
จ้าวเฟิงกล่าวออกด้วยความขุ่นขึ้ง
หลังจากนั้นมันก็ไม่คิดลังเลใดๆสืบไป ดาบพลังมีสภาพที่ชี้จี้มาทางต้วนหลิงเทียนพลันพุ่งลงมาด้วยความฉับไว! สภาวะดาบยังดุร้ายปานจะแยกผ่าร่างต้วนหลิงเทียนให้เป็นสองเสี่ยง!
ฮู่มม!!
สัตว์พลังมีสภาพ ที่บังเกิดจากปราณแท้ก่อลักษณ์ของจ้าวเฟิง ก็พุ่งทะยานออกมาด้วยความปราดเปรียว ปากมันอ้าออกกว้างคล้ายจะกลืนกินผู้คนในหนึ่งคำ!
เผชิญหน้ากับดาบพลังมีสภาพทั้งสัตว์ปราณที่พุ่งเข้ามาอย่างน่ากลัว ทว่าสีหน้าต้วนหลิงเทียนยังคงสงบนิ่งไม่แปรเปลี่ยน
ทว่าทันใดนั้นเองปราณแท้ขุมหนึ่งพลันพวยพุ่งออกจากร่างไปควบรวมเป็นมวลปราณมหาศาลเหนือศีรษะ! ทันใดนั้นมันก็เริ่มก่อตัวกลับกลายเป็นมังกร…ยังเป็นมังกรเทพยาดา!!
มังกรเทพยาดาอันเปี่ยมเร้นไปด้วยกลิ่นอายปราณโลหิตอันน่ากลัว เปล่งพลังอำนาจสะกดข่มออกมาท่วมฟ้าทันที!
ทันใดนั้นเอง สัตว์พลังมีสภาพจากปราณแท้ก่อลักษณ์ของจ้าวเฟิงที่ปราดมาครึ่งทาง พลันชะงักร่างหยุดนิ่งค้างกลางอากาศ ทีท่ายังเผยความหวาดกลัวที่มีต่อมังกรพลังมีสภาพของต้วนหลิงเทียนชัดเจน!
หากมันเป็นสัตว์ปราณที่บังเกิดจากจินตนาการ มันไม่มีความรู้สึกหวาดกลัวอะไรแบบนี้!
