ป๋ายลี่หงออกมาสงต้วนหลิงเทียนที่ประตูหน้าสำนัก “ศิษย์น้องข้าจักเฝ้ารอการกลับมาของเจ้า…ถึงตอนนั้นเจ้าก็นำคู่หมั้นทั้งสองของเจ้ากลับมาให้ข้ารู้จักด้วยเลย สตรีที่เป็นคู่หมั้นของเจ้าได้ข้าเชื่อว่ามิได้ธรรมดาเป็นแน่!”
“เช่นนั้นศิษย์พี่ต้องเตรียมของขวัญไว้รอต้อนรับแล้ว”
ต้วนหลิงเทียนหัวเราะ
“ไม่ใช่แค่ของขวัญ 2 ชิ้นรึไร ยังจะนับเป็นอะไรได้?”
ป๋ายลี่หงกล่าวอย่างไม่สะทกสะท้าน
“ศิษย์พี่ข้ากลัวว่าจะไม่ใช่แค่ 2 แต่ต้องเป็น 4”
ต้วนหลิงเทียนยิ้ม
“หืม? 4 ชิ้นรึ?”
ป๋ายลี่หงมองถามด้วยความแปลกใจ “มิเจ้ามีคู่หมั้น 2 คนรึไร?”
“ข้าลืมบอกท่านไปว่าคู่หมั้นทั้ง 2 ของข้าล้วนตังครรภ์แล้ว กลับไปครานี้ลูกข้าน่าจะคลอดพอดี”
ต้วนหลิงเทียนหัวเราะ
“เพ่ย! เรื่องสำคัญถึงเพียงนี้ไฉนเจ้าพึ่งบอกข้าเล่า!”
ป๋ายลี่หงกล่าวออกมาด้วยความไม่พอใจ “เช่นนั้นเอาอย่างนี้เถอะ…ให้ข้ากลับไปพร้อมกับเจ้าเลยดีกว่า ไม่เพียงแต่จะช่วยปกป้องเจ้าระหว่างทาง ข้ายังจะได้เห็นหน้าหลานทั้ง 2 เร็วๆ!”
“ศิษย์พี่ท่านไม่ต้องรีบขนาดนั้น เดี๋ยวข้ากลับมาก็พาพวกนางพร้อมลูกมาให้ท่านเจออยู่ดี”
ต้วนหลิงเทียนหัวเราะ
ในอดีตที่เขาไม่ได้พาคู่หมั้นอย่างเค่อเอ๋อกับลี่เฟยมาด้วยนั้น เพราะเขาไม่มีที่พักเป็นหลักแหล่งในดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋า เขาจึงไม่อาจกระเตงพวกนางมาเผชิญความลำบากได้
