เหมือนกัน
“ฆ่าเจ้านับเป็นเรื่องง่ายดายนัก ทว่ายามนี้ข้าสนใจเจ้ามาก เจ้าวางใจได้เลย…หลังจากนี้ไปตลาดมืดหยินชานจะเพิกถอนภารกิจฆ่าเจ้าทุกกรณี”
ได้ยินวาจาเรียบๆคล้ายไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรนี้ของชือเม่ย ต้วนหลิงเทียนรู้สึกตั้งตัวไม่ทันอยู่บ้าง
สตรีนางนี้ใช่แอบหลงรักเขาตั้งแต่แรกพบหรือไม่?
พอคิดถึงเรื่องนี้ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะขนลุกขึ้นมา
ถึงแม้สตรีเบื้องหน้าจะมีทรวดทรงองค์เอวอันไร้ที่ติ แต่ผู้ใดจะไปรู้ว่าภายใต้หน้ากากและโม่งดำนั่น นางมีรูปร่างหน้าตาเช่นไร?
อาจน่าเกลียดน่ากลัวเป็นตัวประหลาดก็ได้!
อย่างไรก็ตาม ครู่ต่อมาต้วนหลิงเทียนก็ถึงกับตะลึงงัน
นั่นเพราะอยู่ดีๆชือเม่ยก็เอื้อมมือขึ้นไปเลิกผ้าคลุมทั้งถอดหน้ากากออกมาอย่างกะทันหัน เปิดเผยใบหน้าที่แท้จริงออกมา!
ผมสีดำขลับยาวสลวยทอดยาวลงมาปานม่านน้ำตก ดวงตากระจ่างใสแฝงกลิ่นอายสารทฤดู ยามต้องแสงพลันเผยประกายสว่างไสวปานมวลหมู่ดาราบนฟ้าในราตรีกาล จมูกน้อยๆโด่งตั้งคมสัน ริมฝีปากอวบอิ่มเผยสีแดงระเรื่อ แม้ใช้คำงามล่มเมือง ยังไม่เกินเลยแม้แต่น้อย..
ใบหน้าที่งดงามได้รูปของนางปานหยกสลาขัดเกลามาอย่างดีแทบไม่ต่างใดจากภาพวาด
อย่างไรก็ตามพอได้เห็นใบหน้างดงามอันไร้ที่ตินี้ ร่างต้วนหลิงเทียนถึงกับนิ่งค้างไปทันใด สองตายังเบิกกว้างเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อปานพบพานภูตผีกลางวันแสกๆ
