เมื่อเห็นสีหน้าประหลาดใจถึงที่สุดและอื้ออึงยากจะเชื่อของต้วนหลิงเทียน ลึกลงไปในแววตาของชือเม่ยพลันเรืองแสงสว่างขึ้นมาวูบหนึ่ง
ดูเหมือนว่าเรื่องราวจะเป็นดั่งที่นางคาดเอาไว้!
ชายผู้นี้สมควรมีสัมพันธ์กับคนที่นางตามหา อีกทั้งคงมีสัมพันธ์อันลึกซึ้งต่อกัน หาไม่แล้วกลิ่นอายที่ตกค้างบนร่างของชายเบื้องหน้าคงไม่มากมายขนาดนี้
จังหวะนี้ยากจะมีผู้ใดในโลกเข้าใจอารมณ์ของต้วนหลิงเทียนได้!
ใจเขาเตลิดเปิดเปิงแถมเต็มไปด้วยมวลอารมณ์จุกอกยากจะกล่าว ไม่อาจสงบใจลงได้อยู่นาน ครู่ต่อมาแววตาสับสนไม่เข้าใจก็เผยความอ่อนโยน หลังจากนั้นก็เริ่มเลื่อนลอยคล้ายกำลังหวนคำนึงถึงความทรงจำในวันวาน สุดท้ายก็กลายเป็นสลับซับซ้อน
เรื่องที่ทำให้ต้วนหลิงเทียนถึงกับเสียอาการไปแบบนี้ไม่ใช่อื่นใด เพราะรูปโฉมของสตรีเบื้องหน้าไม่ใช่อะไรที่แปลกหน้าสำหรับเขาเลย
แน่นอนว่าถึงแม้ใบหน้าในความทรงจำของเขาจะเหมือนกันกับใบหน้าของนางทุกประการ แต่ความรู้สึกที่ให้ยังต่างกันไม่น้อย…นางไม่ได้ไร้เดียงสาเหมือนสาวน้อยของเขา
ถูกแล้ว ใบหน้าของชือเม่ยที่งดงามปานล่มเมืองนั้น แทบไม่มีใดผิดแผกไปจากเค่อเอ๋อ สาวน้อยไร้เดียงสาคู่หมั้นของเขาไม่มีผิด!
ไม่ว่าจะรายละเอียดอะไรบนใบหน้าเรียกว่าไม่ต่างใดจากกระจกสะท้อน!
อย่างไรก็ตามแม้ใบหน้าของนางจะเหมือนเค่อเอ๋อมากเพียงใด แต่ต้วนหลิงเทียนก็ไม่มีทางเข้าใจผิดว่านางเป็นเค่อเอ่อเด็ดขาด!
