ทว่าในพริบตานั้นเอง กลับมีรังสีดาบอันคมกล้าขุมหนึ่ง พุ่งวาบตัดฟ้ามาฉับไว ผ่ากลางความว่างระหว่างหลิวฮ่วนกับฟางฮุ่ยเอาไว้ หยุดหลิวฮ่วนไม่ให้ลงมือได้อย่างพอดิบพอดี
“ผู้ใด!?”
เมื่อตระหนักได้ถึงพลังอำนาจของคลื่นดาบที่มีพลังมากพอจะคุกคามชีวิตมัน หลิวฮ่วนถึงกับหน้าเปลี่ยนสี หันมองไปทิศทางหนึ่งพร้อมตะโกนถามออกมาเสียงดังลั่น
“ฮ่าๆๆ…อาวุโสหลิวฮ่วน นานแล้วมิพบกัน…กี่ปีแล้วนะ?”
ทันใดนั้นเองปรากฏร่างหนึ่งโรยตัวลงมาจากหมู่เมฆ เป็นชายวัยกลางคนที่แลดูดุดันทั้งแข็งแกร่ง
ชายวัยกลางคนผู้นี้มาในชุดจอมยุทธ์เรียบง่าย ในมือถือดาบชี้ลงเบื้องล่างข้างตัว
“เจ้า…หวังเทางั้นเหรอ?!”
หลิวฮ่วนขมวดคิ้วยู่ย่นมองชายวัยกลางคนอยู่พักหนึ่ง ค่อยเอ่ยถาม
“โฮ่? เป็นเกียรติข้านัก ดูเหมือนว่าอาวุโสหลิวฮ่วนจะยังจดจำข้าได้…”
หวังเทาแย้มยิ้ม
“เหอะ! หวังเท้าดูเหมือนว่ามิพบกันเพียงไม่กี่ปีพลังฝึกปรือเจ้าจักบรรลุถึงสู่เซียนขั้นยิ่งใหญ่แล้ว…แต่เจ้าคิดจริงๆหรือว่าอาศัยเจ้าเพียงคนเดียวจะขวางข้าหลิวฮ่วนได้?”
หลิวฮ่วนเชิดหน้ากล่าวถามออกมาเสียงเย้ย
ชายเบื้องหน้านั้นหลิวฮ่วนย่อมจดจำได้ อีกฝ่ายไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นผู้ดูแลฝ่ายในของสำนักจันทร์จรัสแสง หวังเทา!
อย่างไรก็ตามมันคิดไม่ถึงจริงๆว่าจะได้พบเจออีกฝ่ายที่นี่!
