สำหรับรายละเอียดอื่นๆทั้งหลายในการแข่งขัน มันกล่าวแจ้งทั้งหมดระหว่างเดินทางมาเรียบร้อยแล้ว
ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!
……
สิ้นเสียงจงหั่ว ศิษย์ฝ่ายในทั้งหลายที่กำลังคึกคักฮึกเหิมก็เร่งเหินร่างลงจากฟ้าพุ่งไปในป่ารกชัดของเขาลูกนี้ทันที ทั้งหมดหายไปในพริบตาประหนึ่งหินร่วงหล่นทะเลไร้ระลอกคลื่นอันใด
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้าให้ป๋ายลี่หง ก่อนที่จะโรยตัวลงไปด้านล่างอย่างไม่รีบไม่ร้อน
“อาวุโสป๋ายลี่ ในบรรดาผู้เข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมดวันนี้ ข้าว่าศิษย์น้องต้วนของท่านน่าจักมีแววมากที่สุด เห็นทีอันดับของเขาน่าจะมิพ้นอันดับ 1 แล้วท่านว่าใช่หรือไม่?”
หลังจากที่เหล่าศิษย์รวมถึงต้วนหลิงเทียนหายลงไปในป่าเขาด้านล่างแล้ว จงหั่วก็ยิ้มมองป๋ายลี่หงค่อยหยีตากล่าวถาม
แน่นอนว่ามันจงใจถาม
อย่างไรก็ตามคำตอบต่อมาจากปากป๋ายลี่หง ทำให้มันอดไม่ได้ที่จะอึ้ง
“ไม่ใช่มิพ้นอันดับ 1 แต่ต้องได้อันดับ 1 แน่นอน! ศิษย์น้องข้าไหนเลยยังมิอาจคว้าอันดับ 1 ในการแข่งขันนี้ได้!”
นี่คือคำตอบของป๋ายลี่หง
วาจาของป๋ายลี่หงไม่เพียงทำให้จงหั่วอึ้ง กระทั่งผู้ตรวจสอบอีก 2 คนที่เหลือก็ตะลึงไปไม่ต่าง พวกมันรู้สึกว่าป๋ายลี่หงจะเชื่อมั่นในตัวต้วนหลิงเทียนมากเกินไป นี่มันถึงขั้นหน้ามืดตามัวแล้ว!
แม้พวกมันจะไม่อาจไม่ยอมรับว่าพรสวรรค์ของต้วนหลิงเทียนนั้นยอดเยี่ยม!
อย่างไรก็ตามมีพรสวรรค์ยอดเยี่ยม ก็ไม่ได้หมายความว่าพลังฝีมือจะแข็งแกร่ง!
