ป๋ายลี่หงพยักหน้ารับค่อยตอบ “ศิษย์น้องเจ้าอย่าได้เห็นว่าอาคมเซียนพวกนี้ธรรมดาๆเชียว อย่างน้อยๆอาคมเซียนพวกนี้ก็เป็นอาคมเซียนระดับ 3 ดาว”
อาคมเซียนระดับ 3 ดาว?!
ต้วนหลิงเทียนพอได้ยินก็ตกใจไม่น้อย
“แต่อย่างไรเสีย ถึงแม้จักเป็นอาคมเซียนระดับ 3 ดาว ทว่ามันก็เป็นอาคมแจ้งเตือนเท่านั้น วัตถุดิบที่ต้องใช้ก็มีราคาน้อยยิ่งกว่าอาคมเซียนระดับ 2 ดาวเสียอีก”
ป๋ายลี่หงกล่าวเสริม
ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จฉงนใจ
“แต่ถึงแม้ราคาวัตถุดิบจะต่ำทั้งจารึกได้มิยากเย็นอะไร…ทว่าสุดท้ายมันก็เป็นอาคมเซียนระดับ 3 ดาว เช่นนั้นต่อให้เป็นตัวตนขอบเขตครึ่งก้าวเซียนก็มิอาจหยุดยั้งผลของอาคมนี้ได้ ทว่าหากเป็นขอบเขตเซียนก็เป็นอีกเรื่องแล้ว”
ป๋ายลี่หงร่ายยาวออกมา
“สามารถส่งสัญญาณแจ้งเตือนได้ แม้จะเผชิญหน้ากับครึ่งก้าวเซียนงั้นเหรอ?”
ต้วนหลิงเทียนยอมรับว่าประหลาดใจไม่น้อย เขาไม่กล้าดูเบาอาคมเซียนที่แลดูไม่ยากเย็นในมืออีกต่อไป
“เอาล่ะ ตอนนี้พวกเจ้าทั้งหมดก็ลงไปออกล่าได้แล้ว…ผู้ตรวจสอบทั้ง 3 รวมถึงข้า ก็จักลาดตระเวนตรวจตาอยู่ไม่ห่าง หากพวกเจ้าพบอันตรายที่มิอาจจัดการได้เพียงเร่งทำลายป้ายหยกนั่นเสีย พวกเราก็จักไปช่วยเหลือพวกเจ้าทันที”
รองเจ้าสำนักจงหั่วไม่กล่าววาจาใดให้มากความ เพียงกล่าวย้ำเรื่องราวอีกรอบก็ปล่อยให้ทุกคนมีอิสระในการลงมือทันที
