ทว่าหลิวฮ่วนพาซูฉีมาด้วยแบบนี้ ใจมันก็รู้สึกเย็นเยียบขึ้นมาทันที
หลิวฮ่วนคิดอวดพลังอำนาจ ทั้งคิดหยามหยันมันต่อหน้าอดีตศิษย์อย่างซูฉี!
เมื่อหยามหยันมันต่อหน้าอดีตศิษย์จนสาแก่ใจแล้ว ถึงค่อยเอาชีวิตมัน!!
“ฟางฮุ่ย จะอย่างไรข้าก็ต้องขอบใจเจ้ายิ่งนัก…ที่อุตส่าห์ไปสรรหาศิษย์อันประเสริฐเช่นนี้มามอบให้ข้า!!”
หลิวฮ่วนมองหยามฟางฮุ่ยค่อยกล่าวเย้ยเยาะออกมา
“หลิวฮ่วนเจ้าอย่าได้เสแสร้งอันใดอีกเลย…ที่เจ้าถึงกับต้องถ่อมาฆ่าข้าวันนี้ มิใช่เพราะเจ้าร้อนใจเรื่องที่ต้วนหลิงเทียนเป็นดั่งหนามยอกอกคอยตำใจเจ้าหรือไร?”
ฟางฮุ่ยมองสวนหลิวฮ่วนค่อยกล่าวออกมาเสียงเย็น “ต่อให้วันนี้ข้าฟางฮุ่ยต้องตาย ข้าก็มีใดให้เสียใจ…ต้วนหลิงเทียนนั้นถูกกำหนดมาให้เป็นดาวพิฆาตของเจ้าไปชั่วชีวิต…! ข้าก็หวังว่าเจ้าจะใช้เวลาช่วงสุดท้ายของชีวิตให้ดี และหวังว่าเจ้าจักอยู่ได้นานพอ!!”
“ฮ่าๆๆๆ!!!”
หลังกล่าวจบฟางฮุ่ยก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างสะใจ ในน้ำเสียงเผยถึงความปลอดโปร่ง ไม่ยี่หระต่อความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามา
“ฟางฮุ่ย!”
หน้าหลิวฮ่วนเปลี่ยนเป็นอัปลักษณ์ปั้นยากทันใด มันคำรามออกมาด้วยโทสะ!
มันไม่คิดไม่ฝันเลยว่าแม้จะตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ฟางฮุ่ยยังกล้ากล่าวยั่วยุมันออกมา! เห็นชัดว่าอีกฝ่ายไม่นำพาความตายอันใด!!
“เฮอะ! เจ้าคิดว่ายั่วยุข้าเช่นนี้แล้วข้าจะรีบลงมือฆ่าเจ้าทิ้งหรือไร? โง่เขลานัก! ข้ามิให้เจ้าด่วนตายนักหรอก!”
