เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้อยู่ภายใต้ภาระหน้าที่ความดูแลของมันโดยตรง เกรงว่ายากจะรับผิดชอบเรื่องราวได้ไหวหากไม่อาจจับเยี่ยหมานกลับมาได้
“ศิษย์น้องต้วน เรื่องที่เยี่ยหมานใช้ลี้โลหิตหลบหนีไปได้เจ้าอย่าได้เอาไปบอกผู้ใดเด็ดขาด…ตอนนี้พวกอาวุโสคงประกาศว่าจับตัวเยี่ยหมานได้แล้ว และจะทำการประหารชีวิตในอีกมิกี่วัน”
ป๋ายลี่หงกล่าว
“ข้าเข้าใจดี”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า
ถึงแม้ป๋ายลี่หงจะไม่ได้อธิบายเหตุผลว่าไฉนกล่าวแบบนี้ แต่ต้วนหลิงเทียนคาดเดาเรื่องราวได้กระจ่าง
ไม่มีอะไรมากไปกว่าเหล่าอาวุโสกลัวว่าเรื่องที่เยี่ยหมานหลบหนีไปได้ จะสร้างความหวาดกลัวให้แก่เหล่าศิษย์ฝ่ายนอก ทำให้ทุกผู้คนตกอยู่ในความระส่ำระสาย
หากประกาศว่าจับตัวเยี่ยหมานมาลงโทษได้แล้ว ย่อมสามารถระงับความหวาดกลัวของศิษย์ทั้งหลายได้
3 วันหลังจากนั้นสำนักจันทร์จรัสแสงก็ประกาศเรื่องการประหารชีวิตของเยี่ยหมานออกมาให้ทั้งสำนักรับทราบ
วันประหารเอง ต้วนหลิงเทียนเองก็มาร่วมชมด้วย
พอเห็น ‘เยี่ยหมาน’ ที่ถูกจับมัดอยู่บนลานฝึกซ้อมฝ่ายนอก ท่ามกลางการมุงล้อมของผู้คนจำนวนมาก เขาก็อดไม่ได้ที่จะตกใจ ‘การแปลงโฉมนี่นับว่าน่าประทับใจไม่น้อย ทำได้เหมือนเยี่ยหมานตัวจริงนัก! ถ้าข้าไม่รู้มาก่อนว่าเยี่ยหมานหนีไปได้แล้ว น่ากลัวว่าข้าเองก็ต้องคิดว่ามันคือเยี่ยหมานตัวจริง!’
“มันน่ะเหรอเยี่ยหมาน? ผู้ฝึกมารที่ฆ่าศิษย์ฝ่ายนอกไปถึง 23 ชีวิต!”
