ต้วนหลิงเทียน สู่เซียน?
ข้าไม่สนใจจะรู้ชื่อคนแพ้?!
วาจานี้ของต้วนหลิงเทียนไม่เพียงทำให้ชายวัยกลางคนตะลึงงัน ยังทำให้กับผู้คนที่มาชมดูเรื่องราวรอบๆถึงกับอึ้ง!
บ้า!
บ้าไปแล้ว!!
นี่เป็นความคิดเดียวในใจของทุกคนที่มามุงชม กระทั่งคนของสำนักจันทร์จรัสแสงเองก็ไม่เว้น ทั้งหมดรู้สึกว่าวาจานี้ของต้วนหลิงเทียนถือดีเกินไป!
เพราะสุดท้ายผลการประลองก็ใช่ว่าจะรู้ชัด!
“ประเสริฐ! ประเสริฐ!!”
ชายวัยกลางคนสูดลมหายใจเข้าลึกๆไม่กี่คำเพื่อระงับโทสะ ค่อยมองไปยังต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาเอาเรื่อง “ข้าจะให้ทุกคนแลเห็น ว่าวาจานี้มันย้อนกลับไปตบหน้าเจ้าดังปานใด!”
“ถ้าเจ้ามีปัญญาสามารถ ข้าก็เฝ้ารอให้เจ้ามาตบหน้าข้าอยู่…”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวพร้อมยกยิ้มบางๆ แลดูไม่ยี่หระแม้แต่น้อย
จังหวะนี้ทุกผู้คนอดไม่ได้ที่จะหันมองส่งสายตากัน
หรือต้วนหลิงเทียนมั่นใจมาก ว่าเอาชนะชายวัยกลางคนผู้นี้ได้?
“หาที่ตาย!”
คำนี้ของต้วนหลิงเทียนไม่ต่างใดจากละอองไฟหล่นลงน้ำมัน จุดประกายโทสะชายวัยกลางคนให้ปะทุออกทันใด ร่างมันพุ่งปรี่เข้าหาต้วนหลิงเทียนปานคนคลั่ง!
ฉับไวปานสายลมพัด!
“สมแล้วที่เป็นยอดฝีมือในรายนามปฐพี อาศัยแค่ความเร็วนี้ก็เหนือกว่าหลุดพ้นมนุษย์ขั้นยิ่งใหญ่ทั่วไปมากโข!”
เหล่าผู้ชมของ 9 ขุมพลัง ย่อมตระหนักได้ว่าความเร็วของชายวัยกลางคนไม่ใช่ชนชั้นต่ำทราม
ขณะเดียวกันทั้งหมดก็หันไปจับตาดูต้วนหลิงเทียนอีกครั้ง