“ข้ายังได้ยินมาว่าต้วนหลิงเทียนคนนี้กลับได้รับการยอมรับจากอาวุป๋ายลี่หง ถึงขั้นถูกยอมรับเป็นศิษย์น้อง…เรื่องนี้ยังน่าตื่นตระหนกเสียยิ่งกว่า!”
“แต่ข่าวนี้น่าจะเป็นความจริง เพราะมันแพร่ออกมาจากสำนักจันทร์จรัสแสง”
“ถูกแล้ว สมควรเป็นเรื่องจริง อาวุโสป๋ายลี่หงเป็นผู้ใด ยังมีคนกล้าล้อเล่นเรื่องนี้อีกหรือ?”
“ไม่ว่าจะอย่างไร เพียงฐานะนี้อย่างเดียวก็ยากที่จะมีใครกล้าล่วงเกินต้วนหลิงเทียนแล้ว…เพราะหากล่วงเกินเขา ย่อมไม่ต่างอันใดจากหาเรื่องอาวุโสป๋ายลี่หง!”
……
เมื่อทั้ง 16 คนกล่าวถึงเรื่องนี้ขึ้นมา พอมองต้วนหลิงเทียนอีกครั้ง ในแววตาพวกมันอดไม่ได้ที่จะเผยความยำเกรง
โอวหยางชิงที่ถูกเขวี้ยงไปกองกับพื้นราวขยะ พอรู้ตัวตนของผู้ที่มันคิดฆ่าชิงทรัพย์ มันก็หวาดผวาพรั่นกลัวไปถึงแก่นกาย
ต้วนหลิงเทียน ศิษย์ฝ่ายนอกสำนักจันทร์จรัสแสง ติดอันดับที่ 66 ในรายนามปฐพี!
หากมีเพียงเท่านี้อาจไม่เป็นอะไร
สิ่งที่มันกลัวจริงๆคืออีก ‘ฐานะ’ หนึ่งของต้วนหลิงเทียน
ต้วนหลิงเทียนผู้นี้ถูกอาวุโสป๋ายลี่หง..ปรมาจารย์จารึกเซียนระดับ 3 ดาวแห่งสำนักจันทร์จรัสแสงยอมรับเป็นศิษย์น้อง!
ใน 9 พันธมิตรมีปรมาจารย์จารึกเซียนระดับ 3 ดาวกี่คนกัน?
‘มิน่าแปลกใจ…มิน่าแปลกใจแล้วว่าไฉนมันถึงมีศาสตราเซียนที่จารึกอาคมเซียนระดับ 3 ดาวสองอาคม! ในฐานะศิษย์น้องของปรมาจารย์เซียนจารึกระดับ 3 ดาว ยังจะขาดอาคมเซียน 3 ดาวได้อย่างไร…’
