จัด “รีบตามฉันมาเดี๋ยวนี้!”
ว่าแล้วก็ทำท่าจะลากเฝ่ยไป๋ลู่ออกไป
เฝ่ยไป๋ลู่หลบมือที่ยื่นมาอย่างว่องไว พลันขมวดคิ้วสงสัย “นายจะทำอะไร?”
เธอเคยเห็นเขาไกล ๆ ในงานเลี้ยงตระกูลเฝ่ยเท่านั้น และไม่แม้แต่จะเคยคุยกันมาก่อน
แต่วันนี้เฝ่ยเฉิงมาหาถึงประตูบ้านขนาดนี้ แน่นอนว่าตระกูลเฝ่ยต้องเกิดเรื่อง
“เธอยังมีหน้ามาถามอีกเหรอ? ตั้งแต่เธอออกไปจากงานเลี้ยงต้อนรับวันนั้น แม่ก็โมโหเป็นฟืนเป็นไฟเพราะสิ่งที่เธอป่วนไว้ พี่ชิงรั่วเองก็ยุ่งกับการดูแลแม่ เธอเหนื่อยจนไม่สบายแล้ว” เฝ่ยเฉิงจ้องเฝ่ยไป๋ลู่ “ตอนนี้พี่ชิงรั่วป่วย และต้องการปลูกถ่ายไขกระดูกจากเธอ เธอรีบตามฉันไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้เลย!”
เฝ่ยไป๋ลู่มองเด็กน้อยตรงหน้าด้วยสายตาไม่แยแส “แล้วเรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับฉันมิทราบ?”
ครอบครัวเฝ่ยนี่มีแต่เรื่องจริง ๆ พอคุณแม่เฝ่ยป่วย ลูกสาวบุญธรรมก็ต้องมาดูแลจนล้มป่วยตามไปอีกคน…
แค่หลอกตัวเองยังพอว่า นี่ยังจะหน้าด้านมาหลอกเธอโต้ง ๆ แบบนี้เลย?
เฝ่ยเฉิงระเบิดอารมณ์ทันที “ทำไมจะไม่เกี่ยวกับเธอ แม่ฉันป่วยเพราะเธอ พี่ชิงรั่วที่ใจดีก็ตามล้างตามเช็ดให้เธอ มาตอนนี้พี่ยังล้มป่วยอีก เพราะงั้นเธอต้องรับผิดชอบ!”
“แล้วฉันบังคับให้เธอทำเหรอ?” เฝ่ยไป๋ลู่หัวเราะอย่างไม่อยากเชื่ออยู่ในใจ ค่ายกลโชคลาภในบ้านตะกูลเฝ่ยถูกทำลาย เฝ่ยชิงรั่วใช้บุญเก่าตัวเองมาตั้งหลายปี แล้วมาล้มป่วยจนเป็นลมเอง แต่คนที่ต้องรับกรรมกลับเป็นเธอเสียอย่างนั้น?
ต
