ระกูลเฝ่ยต้องการไขกระดูกของเธอ เพื่อต่อชีวิตให้กับเฝ่ยชิงรั่ว จากนั้นก็จะฉวยโอกาสนำโชคลาภที่มาพร้อมกับกระดูกเต๋าของเธอไป
สมาชิกในครอบครัวเฝ่ยต่างฉลาดแกมโกง เมื่อรู้ว่าพวกตนมีความสัมพันธ์ที่ไม่ดีกับเธอ จึงได้ส่งเฝ่ยเฉิงที่ไม่รู้อะไรมาหาเธอ เพื่อหลอกให้เธอไปโรงพยาบาล
“เราก็แค่ต้องการไขกระดูกของเธอเท่านั้น ไม่ใช่ว่าเราอยากจะได้ชีวิตเธอสักหน่อย ทำไมเธอถึงได้เลือดเย็นขนาดนี้!” เฝ่ยเฉิงมองเฝ่ยไป๋ลู่ด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ มันเป็นสายตาที่บอกว่าเธอไร้มนุษยธรรมสิ้นดี เห็นความตายแล้วก็ยังไม่ช่วย*[2]
“ช่างเป็นคนใจกว้างจริง ๆ” เฝ่ยไป๋ลู่มองอีกฝ่ายอย่างเย็นชา “การลักพาตัวโดยอ้างความชอบธรรมไม่ได้ผลกับฉันหรอกนะ เฝ่ยชิงรั่วกับฉันไม่ใช่ญาติ ไม่ใช่เพื่อนเก่า*[3] เธอไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับฉัน”
เฝ่ยเฉิงก้มหน้าลง เขาเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เผยสีหน้าดูแคลน “เธอต้องการเงินใช่ไหม บอกฉันสิ ต้องการเงินค่าบริจาคไขกระดูกเท่าไหร่ ถ้าเธอยินดีบริจาคให้กับพี่ชิงรั่ว ฉันสามารถให้เงินจำนวนเท่าไหร่ก็ได้กับเธอ แล้วฉันก็จะไม่คัดค้านการกลับมาเข้าตระกูลเฝ่ยในอนาคตอีก…”
“พูดจบหรือยัง? ถ้าจบแล้ว งั้นนายก็ไสหัวไปได้แล้ว” เฝ่ยไป๋ลู่คร้านเกินกว่าจะโต้เถียงกับคนงี่เง่าที่ไม่เข้าใจสถานการณ์ปัจจุบัน เธอผายมือส่งแขกไปทางประตู และกล่าวเสริมอย่างมีเมตตาว่า “วันนั้นนายไม่อยู่ที่งานเลี้ยงเลยอาจจะไม่รู้ งั้นฉันจะบอกอย่างหนึ่งให้เอาบ
