อง เมื่อเห็นอาการไม่สู้ดีของเฝ่ยชิงรั่ว เขาก็อดเจ็บปวดใจไม่ได้ “ชิงรั่วไม่ต้องกลัว เราจะหาไขกระดูกที่เหมาะสมกับเธอ และทำให้เธออาการดีขึ้นแน่นอน”
เฝ่ยชิงรั่วเม้มปาก …เธอต้องการไขกระดูกของเฝ่ยไป๋ลู่
“ไม่จำเป็นต้องรีบปลูกถ่ายไขกระดูกก็ได้” เฝ่ยมานวดคลึงคิ้ว ใบหน้าของเขาซีดเซียวเล็กน้อย ก่อนกล่าวกับเฝ่ยชิงรั่ว “ฉันได้ยินมาว่าคุณชายสามเวินกำลังจะมาที่เมืองเจียงในเดือนนี้ ชิงรั่วเตรียมใจให้พร้อม ดูแลตัวเองให้ดีก่อน เมื่อเขามาถึง ฉันจะพาไปพบเขา ดูว่าจะมีโอกาสหรือเปล่า…”
“หนูรู้ค่ะพ่อ” เฝ่ยชิงรั่วพยักหน้า ความรู้สึกไม่ดีวาบผ่านแววตา
พ่อต้องการให้เธอติดต่อกับคุณชายสามเวิน เขาหวังว่าเธอจะได้แต่งงานเข้าตระกูลเวิน
แต่เธอไม่อยากแต่งงานกับชายพิการ ถึงจะร่ำรวย แต่เขาก็ยังพิการอยู่ดีไม่ใช่เหรอ
เธอได้ยินมาว่าเขามีชีวิตอยู่ได้อีกแค่ปีเดียวด้วย เธอไม่อยากเป็นม่ายตั้งแต่อายุยังน้อยขนาดนี้หรอกนะ
นอกจากนี้คุณชายสามเวินก็ป่วยหนัก เขาอาจมีนิสัยแปลก ๆ ก็ได้ หากแต่งงานกันละก็ เธอคงมีแต่ความทุกข์ใจเพราะเขาแน่
เธอต้องคิดหาทางทำให้คุณชายสามเวินล้มเลิกความคิดที่จะแต่งงานกับเธอ
……
การมาถึงของเฝ่ยเฉิงไม่ได้ส่งผลกระทบต่อความอยากอาหารของเฝ่ยไป๋ลู่ ตอนนี้จึงมีอาหารเช้าวางอยู่เต็มโต๊ะตรงหน้าของเธอ
นอกจากมอบเงินบริจาคให้กับโรงพยาบาลแล้ว เธอก็ยังใช้เงินที่เหลือทั้งหมดไปกับค่าอาหาร
เฝ่ยไป๋ลู่กินจนอิ่มท้อง หลังจากนั้นไม่
