โอวหยางชิงมุ่งร้าย
ชายชราผมคิ้วขาวโพลนที่ถูกโอวหยางชิงเรียกหาว่าปู่ชานคนนี้ เป็นอาวุโสลำดับ 2 ของตระกูลโอวหยาง โอวหยางชาน
โอวหยางชิงยามยังเล็กนั้น ก็เติบโตขึ้นมาด้วยการประคบประหงมของชายชรานามโอวหยางชานผู้นี้ อีกฝ่ายมองมันเสมือนหลานชายในไส้
ความรักที่โอวหยางชานมอบให้โอวหยางชิงนั้นยังมากมายกว่าผู้เป็นพ่ออย่างโอวหยางป้าเสียอีก
เพราะโอวหยางป้านั้นต้องแบ่งใจไปรักเอ็นดูโอวหยางหลัวด้วยอีกคน
ทว่าโอวหยางชานนั้นทุ่มเทใจให้โอวหยางชิงหมดสิ้น
“ชิงเอ๋อ บิดาเจ้ามิใช่คนสายตาพร่ามัว ไหนเลยมิอาจแยกแยะจริงเท็จ…คนที่เจ้าว่าอาจจะมาจากขุมพลังชั้น 7 จริงๆ”
โอวหยางชานกล่าวออกพร้อมส่ายหัวด้วยรอยยิ้มเอ็นดู
“ท่านปู่ชาน กระทั่งท่านเองยังใช้คำว่า ‘อาจจะ’ บางทีมันอาจมิใช่จริงๆก็ได้นี่นา”
โอวหยางชิงกล่าวต่อ “ท่านพ่อของข้าอุตส่าคิดจัดงานเลี้ยงให้มัน ทว่ามันกลับกล่าวอ้างว่าต้องรีบไปพบปะอาวุโส ข้าคิดว่ามันแค่กำลังปั้นน้ำเป็นตัวเท่านั้น!”
บางทีกระทั่งโอวหยางชิงก็ไม่คิดเลย
ว่าวาจาของมันที่กล่าวบอกชายชราเพื่อหวังให้ไปจัดการต้วนหลิงเทียนนั้น กลับเป็นความจริง!
เพราะนั่นเป็นข้ออ้างของต้วนหลิงเทียนจริงๆ!
“เช่นนั้น คนผู้นั้นจากไปแล้วหรือ?”
โอวหยางชานกล่าวถาม
“ไปแล้วท่านปู่”
โอวหยางชิงพยักหน้า
“หากคนผู้นั้นมีเจตนาใดแอบแฝงกับตระกูลโอวหยางจริง ก็มิน่าจะปฏิเสธบิดาเจ้า…เช่นนั้นคนผู้นั้นสมควรไม่มีใดแอบแฝงแล้ว”
