ไม่ต้องกล่าวถึงช่วยชีวิตน้องสาวมันด้วยซ้ำ ต่อให้อีกฝ่ายช่วยชีวิตมันเอาไว้ แต่หากอีกฝ่ายมีสิ่งที่จะยกระดับตัวมันได้ มันก็ยังคงพยายามสรรหาวิธีที่จะเล่นงานต้วนหลิงเทียนแบบนี้
ไม่นานโอวหยางชานก็เดินออกมา
ในมือยังถือชุดโม่งดำพร้อมหน้ากากมาด้วย 2 อัน หน้ากากนั้นเป็นหน้ากากที่ปกปิดทั้งใบหน้า สามารถปิดบังใบหน้าได้อย่างสมบูรณ์ ยากจะระบุได้ว่าเป็นใคร
“ท่านปู่ชาน เราไปกันเถอะ!”
หลังใส่ชุดโม่งดำกลมกลืนไปกับราตรีกาลพร้อมหน้ากากเรียบร้อยแล้ว โอวหยางชิงก็อดเร่งเร้าโอวหยางชางไม่ไหว
แน่นอนว่าเพราะมีหน้ากากปิดบังใบหน้ามิดชิด โอวหยางชานจึงไม่อาจเห็นใบหน้าตื่นเต้นยินดีของโอวหยางชิงได้
“อืม”
โอวหยางชานกล่าวส่งเสียงตอบรับ สะบัดมือคราหนึ่งปรากฏพลังไร้สภาพปกคลุมร่างโอวหยางชิง ก่อนที่จะหอบหิ้วออกจากตระกูลโอวหยางไปอย่างเงียบงันในความมืด
ในฐานะผู้อาวุโสลำดับที่ 2 ของตระกูลโอวหยาง พลังฝีมือของโอวหยางชานย่อมไม่ใช่ชนชั้นต่ำทราม
ในระหว่างการลอบออกจากตระกูล ผู้ที่เฝ้ารักษาการณ์ของตระกูลโอวหยางไม่อาจจับสัมผัสได้เลย ทั้งสองสามารถข้ามกำแพงมุมหนึ่งของตระกูลออกไปได้อย่างเงียบงัน
หลังจากที่ออกจากเขตตระกูลโอวหยาง ร่างทั้งสองก็พุ่งไปตามทางอันมืดมิด สุดท้ายทั้งคู่ก็ถูกความมืดในยามราตรีกลืนหายไป
ณ ห้องโถงใหญ่ตระกูลโอวหยาง