อย่างไรก็ตามต้วนหลิงเทียนกลับสามารถกระทำเรื่องราวซับซ้อนได้ตั้งแต่ขอบเขตหลุดพ้นมนุษย์ขั้นสมบูรณ์แบบ!
“เคล็ดจารึกพิสดาร?”
ต้วนหลิงเทียนเองก็บังเกิดความอยากรู้อยากเห็นไม่น้อย หลังจากที่ได้ฟังความสามารถของเคล็ดจารึกพิสดารจากปากป๋ายลี่หง
เคล็ดวิชาจารึกอาคมในดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋านั้น ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันก็อยู่ในระดับเดียวกันกับเคล็ดวิชาจารึกทั่วไปในทวีปเมฆาล่อง…ทว่าดูเหมือนเคล็ดจารึกพิสดารนี้จะเป็นอะไรที่แตกต่างจากเคล็ดวิชาจารึกในทวีปเมฆาล่อง!
“ป้ายหยกนี้ เป็นป้ายหยกที่บันทึกเคล็ดวิชาจารึกพิสดารเอาไว้…ข้าคิดว่าเจ้าคือผู้ที่เหมาะสมที่สุดที่จะฝึกปรือมัน”
ป๋ายลี่หงสะบัดมือเรียกป้ายหยกออกมา ก่อนที่จะมอบให้พร้อมมองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาจริงจัง
ขณะเดียวกันมันก็กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงขึงขัง “ต้วนหลิงเทียนข้าทราบดีว่าเจ้ามีอาจารย์อยู่แล้ว…แต่หากเจ้าสำเร็จเคล็ดวิชาจารึกพิสดารนี้ได้ ข้าอยากขอให้เจ้ายอมรับอาจารย์ข้า ในฐานะอาจารย์ของเจ้าคนหนึ่งเช่นกัน…”
“ข้าต้องทำแบบนั้นแน่นอน”
ต้วนหลิงเทียนไม่ได้ปฏิเสธป้ายหยกที่ป๋ายลี่หงยื่นมาแต่อย่างไร เขาเองก็อยากรู้ว่าเคล็ดวิชาจารึกพิสดารนี่ที่แท้มีดีอย่างไร แน่นอนว่าย่อมไม่คิดปฏิเสธโอกาสอันล้ำค่าที่มาถึงหน้าแน่นอน…
และเป็นเรื่องปกติที่หากเขาสืบทอดเคล็ดวิชาจารึกพิสดารนี้มาได้สำเร็จ เขาจะยอมรับอาจารย์ของป๋ายลี่หงเป็นอาจารย์คนหนึ่งของเขา
