ยิ่งไปกว่านั้นยังไม่มีผู้ใดสืบทราบอีกว่าปรมาจารย์จารึกเซียนระดับ 7 ดาวผู้นี้เป็นใครมาจากไหน ดำรงอยู่ยุคสมัยใด…
ดังนั้นต้วนหลิงเทียนแทบไม่ต้องคิดด้วยซ้ำ
ผลประโยชน์ใส่พานถวายส่งตรงถึงหน้าประตูแบบนี้ คงมีแต่ตัวโง่งมเท่านั้นที่ปฏิเสธ
“เช่นนั้น นับจากวันนี้ต่อไป เจ้าถือว่าเป็นศิษย์น้องของข้าป๋ายลี่หงแล้ว!”
ป๋ายลี่หงหัวเราะออกมาอย่างถูกใจ “เช่นนั้นต่อไปห้ามเจ้าเรียกหาข้าว่าอาวุโสอันใดอีกเด็ดขาด เพียงเรียกหาข้าว่าศิษย์พี่เถอะ”
“ย่อมได้ศิษย์พี่”
ต้วนหลิงเทียนไม่ใช่คนยึดติดกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง เขาย่อมสามารถเปลี่ยนคำเรียกหาอีกฝ่ายได้ทันที
เมื่อได้ยินคำเรียกหาของต้วนหลิงเทียน ป๋ายลี่หงพลันฉีกยิ้มกว้างออกมาทันที “แม้นมิรู้ว่าท่านอาจารย์ยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ แต่ท่านต้องมีความสุขแน่ที่ข้าสามารถหาศิษย์ประเสริฐเช่นเจ้าให้ท่านอาจารย์ได้”
“ศิษย์พี่ป๋าย ท่านจะไม่ด่วนยกย่องข้าไปหน่อยหรือ ข้ายังไม่มั่นใจเลยว่าจะสำเร็จเคล็ดจารึกพิสดารหรือไม่?”
ต้วนหลิงเทียนยิ้มบางๆส่ายหัวไปมา
“ด้วยความสามารถในการควบคุมพลังวิญญาณของเจ้า หากเจ้ายังมิอาจสำเร็จเคล็ดวิชานี้ได้ ทั่วหล้าก็คงไม่มีผู้ใดทำได้อีกแล้ว!”
ป๋ายลี่หงมั่นใจในตัวต้วนหลิงเทียนนัก
ด้วยประการฉะนี้ ไม่ทันที่ต้วนหลิงเทียนจะได้เข้ามาเป็นศิษย์ฝ่ายในอะไร เขาก็ได้กลายเป็นศิษย์น้องของป๋ายลี่หงเสียแล้ว…
