ยิ่งไปกว่านั้นฐานะของป๋ายลี่หงยังไม่ใช่แค่อาวุโสฝ่ายในธรรมดาๆ
ในฐานะที่เป็นถึงปรมาจารย์จารึกเซียนระดับ 3 ดาว ฐานะของป๋ายลี่หงนั้นไม่เพียงเทียบได้กับรองเจ้าสำนักที่มีอยู่ไม่กี่คน ยังนับว่าสูงกว่าพวกมันบางคนเสียอีก
กระทั่งตัวตนในขอบเขตเซียนบางคนกระทั่งเจ้าสำนัก ยังต้องปฏิบัติกับมันด้วยความสุภาพเมื่อพบกัน!
“ศิษย์น้อง ข้าได้ยินมาว่าเจ้ามาจากจวนเจ้าเมืองชงซันงั้นเหรอ?”
ป๋ายลี่หงกล่าวถาม
“ใช่”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้ารับ เรื่องที่เขามาจากจวนเจ้าเมืองชงซันนั้นไม่ได้เป็นความลับอะไรในสำนักจันทร์จรัสแสงเลย
“หลิวฮ่วนนั่นข้าจักจัดการมันเอง ข้าจะให้มันรู้สำนึกว่าศิษย์น้องของข้าป๋ายลี่หง มิใช่คนที่มันจะมาตอแยด้วยได้!”
ในแววตาของป๋ายลี่หงทอประกายแสงคมกล้าออกมา น้ำเสียงยังเต็มไปด้วยอำนาจครอบงำนัก
เห็นได้ชัดว่ามันเองก็รู้ดีถึงความขัดแย้งระหว่างหลิวฮ่วนกับคนของเมืองชงซัน
ป๋ายลี่หงมีความตั้งใจแบบนี้ ต้วนหลิงเทียนแน่นอนว่าย่อมไม่คิดปฏิเสธ
อย่างไรก็ตามต้วนหลิงเทียนรู้ดีว่าหลิวฮ่วนนั้นแม้ผิวเผินจะไม่ทำอะไรเขาเพราะกริ่งเกรงป๋ายลี่หง แต่ดั่งคำข้างนอกสุกใส ข้างในเป็นโพรง…หลิวฮ่วนย่อมยังมองเขาเป็นศัตรูที่ต้องกำจัดอยู่ดี
หากไม่อาจฆ่าเขาให้พ้นทางได้ หลิวฮ่วนคงยากที่จะนอนหลับ!
‘เท่านี้ก็ดีแล้ว…อย่างน้อยๆหลิวฮ่วนนั่นก็ไม่กล้าทำอะไรออกหน้าออกตาอีก เรื่องนี้ก็ดีต่อหลิวอวิ๋นกับฉงหู่ไม่น้อย’
