ถึงแม้ต้วนหลิงเทียนจะเข้าใจว่าอย่างไรป๋ายลี่หงก็ต้องมีอาจารย์ และอาจารย์อีกฝ่ายต้องเป็นปรมาจารย์จารึกเซียนระดับ 4 ดาวเป็นอย่างน้อย ทว่าเขาไม่คิดเลยว่าอาจราย์อีกฝ่ายจะเป็นปรมาจารย์จารึกเซียนระดับ 7 ดาว!
“เจ้ารู้หรือไม่ ว่าไฉนเดือนที่แล้วข้าถึงได้มั่นใจในการเดิมพันนัก?”
ป๋ายลี่หงกล่าวถาม
“ไม่ใช่ว่าท่านมั่นใจว่าตัวเองสามารถจารึกอาคมเซียนลงบนศาสตราเซียนระดับนภาได้งั้นหรือ?”
ต้วนหลิงเทียนกล่าว
“แล้วเจ้ารู้หรือไม่ว่า ไฉนข้าถึงได้มั่นใจนักว่าต่อให้เป็นศาสตราเซียนระดับนภาข้าก็สามารถจารึกมันได้?”
ป๋ายลี่หงกล่าวถามอีกรอบ
“เช่นนั้นสมควรเป็นเพราะปากกาจารึกสินะ?”
ต้วนหลิงเทียนโค้งคิ้วคิดครู่หนึ่งค่อยตอบ
ศาสตราเซียนระดับนภานั้น หากปากกาจารึกระดับไม่สูงพอ ย่อมไม่อาจสร้างรอยขีดข่วนอะไรได้
“มิผิด! ล้วนเป็นเพราะปากกาจารึก”
ป๋ายลี่หงพยักหน้ากล่าวออกด้วยสายตาคมกล้า “ปกติแล้วปรมาจารย์จารึกเซียนระดับ 3 ดาวอย่างดีก็มีเพียงปากกาจารึกระดับ 4 ดาวเท่านั้น…ทว่าปากกาจารึกระดับ 4 ดาว ก็สามารถจารึกอาคมเซียนลงบนศาสตราเซียนระดับปฐพีดั้งเดิมได้เท่านั้น ไม่อาจจารึกลงบนศาสตราเซียนระดับสูงกว่านั้นได้”
“ปากกาเซียนระดับ 4 ดาวจะจารึกได้แค่ศาสตราเซียนระดับปฐพีดั้งเดิมงั้นเหรอ? อืม…ที่แท้กลับเฉพาะเจาะจงแบบนี้นี่เอง”
ต้วนหลิงเทียนประหลาดใจ
“อย่างที่เจ้าคิด”
