“ถึงแม้ว่าท่านจะมีความมั่นใจมาก แต่ข้ายังคงต้องกล่าวบอกราคาที่ท่านต้องจ่ายหลังพ่ายแพ้การเดิมพันเสียก่อนอาวุโสป๋ายลี่…หากอาวุโสป๋ายลี่ไม่อาจจารึกอาคมเซียนลงบนศาสตราเซียนของข้าได้ ข้าอยากขอให้อาวุโสป๋ายลี่จารึกอาคมเซียนทะลวงเกราะลงบนสายเกาทัณฑ์ของข้า…”
ต้วนหลิงเทียนมองกล่าวกับป๋ายลี่หง
“เรื่องนี้มิมีปัญหา”
ป๋ายลี่หงรีบกล่าวตอบตกลงออกมาทันที
“อาวุโสป๋ายลี่ ข้ายังกล่าวไม่ทันจบ…”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวออกมาอีกครั้ง
“ต้วนหลิงเทียน เจ้าอย่าได้คืบจะเอาศอก!”
ป๋ายลี่หงขมวดคิ้ว
การเดิมพันด้วย 1,000,000 คะแนนอุทิศนั้น กล่าวไปก็เป็นราคาที่ต้องจ่ายสำหรับอาคมเซียนทะลวงเกราะระดับ 3 ดาวแล้ว
ตอนนี้พอเห็นต้วนหลิงเทียนคิดต่อรองเพิ่มราคาเดิมพัน แม้มันจะไม่คิดว่าตัวเองจะแพ้พ่าย แต่ก็บังเกิดความไม่พอใจอยู่บ้าง
“หากอาวุโสป๋ายลี่แพ้เดิมพัน นอกจากจารึกอาคมเซียนทะลวงเกราะให้ข้าเปล่าๆแล้ว ท่านยังต้องชี้แนะเต๋าแห่งการจารึกอาคมเซียนให้ข้าเป็นระยะเวลา 1 เดือนโดยไม่หวงหรือปกปิดความความรู้”
ต้วนหลิงเทียนไม่สนใจคำทัดทานของป๋ายลี่หง เพียงกล่าวต่อให้จบเรื่อง
พอได้ยินวาจาประโยคนี้ของต้วนหลิงเทียน ไม่เพียงแต่ป๋ายลี่หงจะอึ้ง กระทั่งฟ่านเฉียนยังตะลึง
ที่แท้ต้วนหลิงเทียนคนนี้สนใจ เต๋าแห่งการจารึกอาคมเซียนอย่างงั้นเหรอ?
“ทั้งหมดมีเท่านี้…ไม่ทราบท่านอาวุโสป๋ายลี่ยังเต็มใจรับเดิมพันของข้าหรือไม่?”
