“เรื่องนี้กล่าวไปมิใช่ความลับอันใดภายในระดับสูงของสำนักจันทร์จรัสแสง”
ตงฟางกล่าว “เจ้ามาจากจวนเจ้าเมืองชงซัน อีกทั้งยังเป็นศิษย์ของฟางฮุ่ยเจ้าเมืองชงซัน…หลิวฮ่วนมันย่อมไม่มีวันละเว้นเจ้าแน่ เช่นนั้นข้าจึงเรียกหาเจ้ามาเพื่อกล่าวเตือนเรื่องนี้ เพราะความสัมพันธ์ของพวกมันน่ากลัวว่าไม่มีศิษย์ฝ่ายนอกคนไหนล่วงรู้…”
“เฮ่อจงนั่น ที่แท้มันเป็นหลานของหลิวฮ่วนงั้นหรือเนี่ย…”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า ค่อยยืนขึ้นประสานมือกล่าวขอบคุณ “ขอบคุณสำหรับคำเตือนนี้ของท่านมาก อาวุโสตงฟาง”
“ฮ่าๆๆ…หากเจ้าซาบซึ้งใจ ก็เพียงให้หินเซียนระดับ 4 ข้าอีกสักก้อนเถอะ”
ตงฟางหัวเราะออกมา ในแววตาคล้ายแฝงความอายเล็กน้อย
“ไม่มีปัญหา”
ต้วนหลิงเทียนย่อมไม่ตระหนี่ถี่เหนียวอะไร สะบัดมือคราหนึ่งเรียกหินเซียนระดับ 4 ออกมา 2 ก้อน พร้อมด้วยหินเซียนระดับ 5 จำนวน 10 ก้อนวางไว้เบื้องหน้าอาวุโสตงฟาง
“จึกๆๆ…เจ้าหนุ่ม หรือที่แท้เจ้าเป็นศิษย์ของขุมพลังชั้น 5 ที่นึกสนุกมาเข้าร่วมสำนักจันทร์จรัสแสงเราเพื่อเคี่ยวกรำตัวเองกัน…?”
ตงฟางยิ้มร่าขณะเก็บหินเซียน 10 กว่าก้อนเข้าประเป๋า ยังกล่าวถามชิมลางออกมา
เผชิญหน้ากับการเลียบถามแบบนี้ ต้วนหลิงเทียนเพียงยิ้มบางๆแต่ไม่ตอบคำอะไร
