ไม่ใช่วันสองวันที่เขามาอาศัยอยู่ในสำนักจันทร์จรัสแสง ดังนั้นเขารู้ดีว่าคำรองเจ้าสำนักหมายความว่าอะไร…หากมิใช่ขอบเขตเซียนเต็มตัว อย่างน้อยก็คงต้องเป็นตัวตนครึ่งก้าวบรรลุเซียน! เกรงว่าพลังฝีมือคงเป็นรองก็แต่เจ้าสำนักและผู้พิทักษ์ขอบเขตเซียนไม่กี่คน!!
ทว่าเฮ่อจงนั่นกลับเป็นศิษย์ของรองเจ้าสำนัก?
“ถูกแล้ว”
อาวุโสตงฟางพยักหน้ายืนยัน
“ถึงแม้ว่าข่าวนี้จะน่าแปลกใจไม่น้อย แต่ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรกับข้าไม่ใช่เหรอ เพราะอย่างไรเสีย…สารท้าประลองที่เฮ่อจงส่งให้ข้ามันก็เป็นแค่สารท้าประลองธรรมดาๆ ไม่ใช่สารท้าประลองเป็นตายสักหน่อย”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวออกมาเสียงเรียบ
“หากเจ้าคิดเช่นนั้นจริงๆ ข้าเกรงว่าอาจเป็นความผิดพลาดอันใหญ่หลวงแล้ว…ถึงแม้ข้าจักมิรู้ว่าไฉนเฮ่อจงมันถึงไม่ส่งสารท้าประลองเป็นตายถึงเจ้า แต่ข้ารู้ว่าการท้าประลองกับเจ้าครั้งนี้ มิใช่เรื่องราวอันง่ายดายแน่นอน…”
อาวุโสตงฟางกล่าว
“ไม่ง่ายดาย? ข้าเองก็ไม่เคยรู้จักมันมาก่อน มันจะตั้งตัวเป็นศัตรูกับข้าทำไม?”
ต้วนหลิงเทียนยิ่มส่ายหน้า
“มันกับเจ้าไร้บาดหมาง…ทว่าลุงของมันเล่า?”
ตงฟางกล่าวถามออกมาอีกครั้ง
“ลุงของมัน? ใครกัน?”
ต้วนหลิงเทียนงุนงง
“หลิวฮ่วน!”
ภายใต้สายตาสงสัยของต้วนหลิงเทียน ตงฟางเปิดปากกล่าววาจาออกมาสองพยางค์ ทว่ากลับทำให้ต้วนหลิงเทียนถึงกับประหลาดใจไม่น้อย “หลิวฮ่วน…อาวุโสท่านแน่ใจหรือ?”
