หลังจากที่เห็นว่าต้วนหลิงเทียนมาถึงแล้ว อาวุโสตงฟางก็ผายมือเชิญให้ต้วนหลิงเทียนนั่ง ก่อนที่จะหันไปพยักหน้ากับชายร่างใหญ่ที่นำต้วนหลิงเทียนมาส่ง ให้มันกลับไปได้…
“เจ้าคงอยากรู้ใช่หรือไม่ว่าข้าเรียกเจ้ามาสนทนาเช่นนี้ ที่แท้มีเรื่องราวอันใดกันแน่?”
อาวุโสตงฟางกล่าวถาม
“ใช่”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า เขาเองก็อยากรู้จริงๆ
“ข้าได้ยินมาว่าเจ้าตอบรับสารท้าประลองของเฮ่อจงแล้วหรือ?”
อาวุโสตงฟางกล่าวถามออกมา
“ตอบรับไปแล้ว”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า “หรือว่า…เรื่องนี้มีปัญหาอะไร?”
“เจ้ารู้จักความเป็นมาของเฮ่อจงหรือไม่เล่า?”
อาวุโสตางฟางไม่ตอบ แต่กล่าวถามออกมาอีกรอบ
“หากข้าเดาไม่ผิด อีกฝ่ายสมควรมีผู้อาวุโสฝ่ายในเป็นอาจารย์ใช่หรือไม่?”
ต้วนหลิงเทียนเดา
ถึงแม้ว่าในฝ่ายนอกจะไม่มีข่าวลืออะไรเรื่องผู้ที่หนุนหลังเฮ่อจง แต่ต้วนหลิงเทียนสัมผัสได้ว่าปูมหลังของเฮ่อจงเองก็ไม่น่าจะธรรมดาเช่นกัน
ดุจเดียวกันกับเฝิงฟ่าน ก่อนหน้านี้ก็ไม่มีใครรู้ชัดว่ามันเป็นศิษย์ของอาวุโสฝ่ายใน
“ไม่เชิง เพราะอาจารย์ของเฮ่อจงนั้น…เป็นถึงรองเจ้าสำนัก!”
อาวุโสตงฟางสบตาต้วนหลิงเทียนค่อยกล่าวออกจริงจัง
“รองเจ้าสำนัก?”
ต้วนหลิงเทียนได้ยินคำตอบนี้ก็อดตกใจไม่ได้!
