“ต้วนหลิงเทียน พอท่านผู้อาวุโสตงฟางทราบว่าเจ้าออกจากการปิดด่านแล้ว ท่านก็อยากจะเชิญเจ้าไปสนทนาเป็นการส่วนตัวที่คฤหาสน์”
ชายร่างใหญ่เปิดประตูเห็นภูผากล่าว
“อาวุโสตงฟางชวนข้าไปสนทนา?”
ต้วนหลิงเทียนแปลกใจไม่น้อย ด้วยไม่รู้อาวุโสตงฟางจะตามหาเขาทำไม ครั้งสุดท้ายนั้นการแลกเปลี่ยนก็นับว่าเป็นไปด้วยดีแล้ว
หลังจากนั้นเขากับอาวุโสตงฟางก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย
“โปรดตามข้ามาเถอะ”
ชายร่างใหญ่มองกล่าวกับต้วนหลิงเทียนด้วยรอยยิ้มร่า “หากเจ้าไม่อยากเดินเอง ข้าอุ้มเจ้าไปก็ได้นะ…”
“พี่ชายล้อเล่นแล้ว ข้าเดินเองได้”
ถึงแม้ว่าเขาเองก็ไม่รู้ว่าอาวุโสตงฟางเรียกเขาไปพบทำอะไร แต่เขาก็ไม่คิดปฏิเสธคำเชิญ
จะอย่างไรตอนนี้เขาก็ยังอยู่ที่ฝ่ายนอกของสำนักจันทร์จรัสแสง และอาวุโสตงฟางก็เป็นถึงอาวุโสหลักผู้ควบคุมดูแลฝ่ายนอกทั้งหมด ผิดใจกับคนเช่นนี้คงไม่ใช่เรื่องดี
และอันที่จริงต้วนหลิงเทียนเองก็อยากรู้ไม่น้อย ว่าอาวุโสตงฟางคิดสนทนาเรื่องราวอะไรกับเขา
ภายใต้การนำทางของชายร่างใหญ่ ไม่ทันไรต้วนหลิงเทียนก็ได้มาเยือนคฤหาสน์ส่วนตัวของอาวุโสตงฟางอีกครั้ง และไม่นานก็ได้พบเจอกับอาวุโสตงฟาง
อาวุโสตงฟางกำลังนั่งจิบชาหอมจรุงอยู่ในศาลาชมบุปผาในสวนอย่างผ่อนคลาย
“นั่งสิ”
