อย่างเช่นตอนนี้ วรยุทธ์เซียนเผิงทองถาโถม…เขาจ่ายเพียงแค่ 30,000 คะแนนอุทิศเท่านั้น และไม่จำเป็นต้องกลับมาหยิบยืมเพื่ออ่านบทที่เหลืออีกสืบไป!
หากเทียบกับผู้อื่นที่คิดหยิบยืมอ่านป้ายวรยุทธ์เซียนจนบรรลุขั้นตอนไร้ตำหนิ เขาประหยัดค่าใช้จ่ายไปได้ถึง 120,000 คะแนนอุทิศ!
เพราะสุดท้ายแล้วคนอื่นๆ ก็จำต้องยืมป้ายเซียนนี้อ่านอย่างน้อย 5 ครั้ง ถึงจะล่วงรู้เคล็ดความไว้ฝึกถึงขั้นตอนไร้ตำหนิ
ยืมอ่าน 5 ครั้งๆละ 30,000 คะแนนอุทิศ เช่นนั้นจึงเท่ากับ 150,000 คะแนนอุทิศ!
ได้ยินวาจานี้ของชายชราต้วนหลิงเทียนเพียงยิ้มบางๆ แต่ไม่กล่าวอะไรออกไป
เขาจะพูดอะไรได้อีก
หรือจะให้เขาบอกว่า อาวุโสพอดีข้าจดจำเคล็ดความทั้ง 5 ขั้นตอนของวรยุทธ์เวียนเผิงทองถาโถมได้หมดสิ้นแล้ว วันหน้าข้าคงไม่มายืมอ่านมันอีกแล้วล่ะ!?
ถึงแม้จะเป็นเรื่องจริง แต่เกรงว่าชายชราคงไม่มีทางเชื่อ!
“อาวุโส เช่นนั้นข้าขอตัวลา”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวคำอำลาชายชรา และเตรียมจะจากไป
“เจ้าหนูศิษย์ฝ่ายในผู้นั้น มันอยู่ในขอบเขตสู่เซียนขั้นต้น…ระวังด้วย”
ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนกำลังจะจากไป ชายชราปริปากออกมาอีกครั้งเพื่อกล่าวเตือน ยากนักที่มันจะกระทำเช่นนี้ใคร
และนี่ทำให้เห็นได้ชัดว่า ‘ความบาดหมาง’ ระหว่างศิษย์ฝ่ายในกับต้วนหลิงเทียนนั้น อยู่ในสายตาของอาวุโสผู้นี้ตลอด!
