ศิลาหนี่วา!
ไม่นานร่างโจวฉีก็เดินทางออกมาพ้นเขตของสำนักจันทร์จรัสแสง
“ลาก่อน สำนักจันทร์จรัสแสง…บางทีข้าโจวฉีอาจหวนกลับมาอีกครั้งหลังบรรลุถึงขอบเขตเซียน! ถึงตอนนั้นข้าจักกลับไปไถ่ถามหลิวฮ่วนเป็นการส่วนตัว ว่ามันใช่เสียใจกับการตัดสินใจในวันนี้หรือไม่!!”
หลังจากที่ออกมานอกเขตสำนักจันทร์จรัสแสงแล้ว แน่นอนว่าย่อมอยู่นอกเขตอาคมเหินบินเช่นกัน ร่างโจวฉีค่อยๆลอยสูงขึ้นมาบนฟ้า ไม่นานมันก็หยุดค้างกลางหาวก่อนจะหันกลับไปมองประตูหน้าของสำนักจันทร์จรัสแสงไกลตาอีกรอบ ปากยังกล่าวรำพันออกมาเบาๆ
“ข้าสามารถบอกเจ้าได้เลย…ว่าข้ามิเสียใจ และข้าไม่มีวันเสียใจ!”
แทบจะทันทีที่สิ้นคำรำพันของโจวฉี ไม่ทันที่ร่างมันจะเหินจากไป เสียงเย็นเยือกหนึ่งปานภูตผีก็ดังขึ้นก้องหูมัน บันดาลให้สีหน้าของมันกลับกลายเป็นซีดเซียวลงทันที!
หันกลับมา มันค่อยพบว่าในความมืดพลันปรากฏร่างหนึ่งวูบมาหยุดลอยค้างกลางฟ้าอยู่เบื้องหน้า
“ทะ…ท่านอาจารย์!”
เมื่อเห็นร่างที่วูบมาปรากฏดั่งภูตผี สีสันก็คล้ายจะจางหายไปจากใบหน้าโจวฉี “ฉะ..ไฉนท่านมาอยู่นี่ได้?”
“หากข้ามิมา มิใช่ว่าจักปล่อยให้หนูสกปรกเนรคุณคนเช่นเจ้าเล็ดรอดไปแล้วหรอกหรือ?”
ผู้ที่มาไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก หลิวฮ่วน! มันกล่าวเย้ยเยาะออกมาเสียงเย็น!!
“ท่านตามข้ามา?”
โจวฉีสูดลมหายใจลึกๆเฮือกหนึ่งสะกดข่มความกลัวในใจค่อยกล่าวถามออกไป
