ไม่นานร่างโจวฉีก็หายไปจากสายตาต้วนหลิงเทียน จมหายไปในความมืดราวภูตผี
“โอย ดูเหมือนพลังวิญญาณของข้ายังฟื้นคืนมาไม่เต็มที่ดีสินะ ไม่ทันไรก็รู้สึกง่วงอีกแล้ว….ท่าทางไม่กี่วันหลังจากนี้ข้าคงยังทำอะไรมากไม่ได้”
ปิดประตูบ้านแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็ระบายลมหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง เพียงห้วงคิดร่างก็วูบหายเข้าไปในเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติอีกครั้ง
ทางด้านโจวฉี หลังออกจากบ้านต้วนหลิงเทียนแล้ว มันก็ย่ำเท้าเดินไปตามทางเดินฝ่ายนอกอันมืดมิด มีเพียงแสงดาวสลัวๆส่องสาดพอให้เห็นเส้นทาง
ไม่เพียงแต่มันจะไม่กลับไปฝ่ายในเท่านั้น มันยังมุ่งหน้าออกจากสำนักจันทร์จรัสแสง
จุดประสงค์ของมันง่ายดายนัก มันคิดจากสำนักจันทร์จรัสแสงไปเสียคืนนี้เลย หมายเป็นดั่งวิหกโผบินสู่ฟ้ากว้าง มัจฉาคืนสมุทรสุดไพศาล…
“ด้วยด่านพลังฝึกปรือของข้า ข้าโจวฉีไม่เชื่อว่าข้าจะไม่มีที่ยืนใน 9 พันธมิตร! จากนี้ไปตัวข้าเป็นอิสระเสรีไร้พันธะผูกพันใดๆ ไม่ยึดติดสำนักไม่ฝักใฝ่พรรคนิกาย ไม่ต้องก้มหัวให้ผู้ใด!!”
โจวฉีทอดตามองดาราจรัสฟ้าระยับยามราตรีกาล เริ่มโหยหา ‘อนาคต’ ที่สวยงาม
