พลิกลิ้น!
“ก็ไม่มีอะไรมากมายหรอก เพราะข้ามีความสุข…ทำไม? ท่านมีปัญหาอะไรรึ?”
ได้ยินเสียงตะโกนของเติ้งเหว่ยต้วนหลิงเทียนก็หันไปมองกล่าวด้วยสีหน้านำเสียงเฉยเมย ทำให้เติ้งเหว่ยแทบกระอักเลือดออกมาอยู่รอมร่อ!
“เจ้า…”
เติ้งเหว่ยเต็มไปด้วยโทสะล้นใจ และทำท่าคล้ายจะกล่าววาจาใดออกมา ทว่าสุดท้ายมันก็ถูกต้วนหลิงเทียนขัดคำเอาไว้อีกคน ด้านต้วนหลิงเทียนที่หยุดเติ้งเหว่ยแล้ว ก็หันไปมองฝูงชนรอบๆ “ท่านทั้งหลาย! เติ้งเหว่ยผู้นี้มันเองก็อยากให้ข้าตาย เพราะข้าดันเอาชนะหลานชายมันในวันทดสอบเข้าร่วมสำนัก!”
“และวันนั้นที่ข้าเปิดรับแทงเดิมพัน มันยังส่งเสียงผ่านปราณแท้มาซ้ำเติมข้า ยังบอกอีกว่าหากข้าตายมันจะรีบเอาข่าวดีนี้ไปบอกหลานชายมัน…! ข้าขอถามพี่น้องทุกคนในที่นี้ ว่าหากพวกท่านเป็นข้า ยังจะคืนคะแนนอุทิศให้มันหรือไม่?”
เสียงต้วนหลิงเทียนนั้นควบไปด้วยปราณแท้ ทำให้ดังชัดถนัดหูของทุกผู้คนในลานฝึกซ้อม
“ย่อมไม่แน่นอน!”
“มิน่าแปลกใจเลยว่าไฉนศิษย์พี่ต้วนถึงดูจงใจสร้างความลำบากให้ผู้ดูแลเติ้งเหว่ยนัก ที่แท้เรื่องราวกลับมีเบื้องหลังความเป็นมาเช่นนี้นี่เอง…”
“เหอะ! ผู้ดูแลเติ้งเหว่ยก็เป็นชนชั้นไร้ยางอายอีกคนแล้วหรือ? นี่ยังกล้าถามต้วนหลิงเทียนว่าไฉนไม่คืนคะแนนอุทิศ ใยมันไม่คิดถึงตอนที่มันอยากให้ต้วนหลิงเทียนตายบ้าง!!”
……
