“ต้วนหลิงเทียน หากเจ้าว่างเมื่อไหร่ก็จงรีบไปหาข้าที่คฤหาสน์ แล้วคืนเดิมพันที่ข้าแทงข้างเฝิงฟ่านกลับมาเสียให้หมด หาไม่แล้ว…เหอะ!”
ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนกำลังเดินกลับ น้ำเสียงไม่เป็นมิตรผ่านปราณแท้หนึ่งก็ส่งตรงถึงหูเขา
และเสียงข่มขู่นี้ก็ไม่ได้แปลกหูต้วนหลิงเทียนแต่อย่างไร
ครู่ต่อมาร่างต้วนหลิงเทียนก็หยุดลง หันกลับมาว่ายตาไปยังกลุ่มอาวุโสฝ่ายนอก ไม่นานก็หยุดที่ร่างหวงเฉิง อาวุโสฝ่ายนอกที่แทงเดิมพันข้างเฝิงฟ่านกับเขาอย่างหนักเมื่อวานด้วยสายตาไม่แยแส
“เจ้ากลับกล้ามองข้าด้วยสายตาเช่นนั้นต่อหน้าผู้คนมากมายงั้นเหรอ…หากเจ้าไม่ส่งคะแนนอุทิศให้ข้าล้านแต้ม ข้าจักไม่ปล่อยเจ้าไปแน่!”
เมื่อเห็นว่าต้วนหลิงเทียนกล้าหันมามองมันด้วยสายตาราวกับไม่เห็นหัวต่อหน้าผู้คน หวงเฉิงถึงกับของขึ้นทันใด
และมันก็ไม่รอช้า กล่าววาจาข่มขู่หมายรีดไถคะแนนอุทิศจากต้วนหลิงเทียนถึง 1,000,000 แต้มทันที!
เห็นได้ชัดว่ามันมองต้วนหลิงเทียนเป็นแค่แพะอ้วนตัวหนึ่งเท่านั้น
อย่างไรก็ตามพอได้ยินเสียงขู่ข่มรอบนี้ของหวงเฉิง ต้วนหลิงเทียนกลับแย้มยิ้มออกมาหน้าระรื่นทันที
