ตราบใดที่ไม่ใช่คนโง่ ย่อมรู้ดีว่าไม่พ้นเป็นหวงเฉิงขู่จะเอาคะแนนอุทิศ 1,000,000 แต้มจากต้วนหลิงเทียนอีกเป็นแน่!
“เฮอะ! นี่น่ะเหรออาวุโสฝ่ายนอก! กล้าปล้นผู้คนกลางวันแสกๆเช่นนี้เลย?”
“นั่นสิ! แม้ข้าจะเป็นแค่ศิษย์ฝ่ายนอกธรรมดาๆ แต่ยามข้าแพ้ข้ายังยอมรับว่าแพ้! นี่ต้องเติบโตมาในสังคมเช่นไรกัน…กลับกล้าใช้ฐานะอาวุโสฝ่ายนอกมาบีบคั้นหมายรีดไถคะแนนอุทิศของศิษย์คนหนึ่ง! แถมยังกล้ารีดไถต้วนหลิงเทียนถึง 1,000,000 คะแนนอุทิศ!!”
“นี่ยังมิใช่คิดจับเสือมือเปล่าหรือไร? ใต้หล้ามีเรื่องดีๆพรรค์นี้อยู่ด้วย?”
……
เหล่าศิษย์ฝ่ายนอกที่เสียเดิมพันกล่าววาจาด่าทอออกมาไม่หยุด จังหวะนี้พวกมันไม่สนอีกต่อไปว่าหวงเฉิงนั่นมีตำแหน่งอาวุโสอะไรหรือไม่ พวกมันขอเพียงได้ด่าระบายอารมณ์ออกมาก็พอ
หวงเฉิงถึงกับตะลึงลานไปใหญ่แล้ว!
ตอนนี้สถานการณ์ได้บานปลายเกินที่มันจะควบคุมได้อีกต่อไป
“ต้วนหลิงเทียน! เจ้ารู้หรือไม่ว่าในสำนักจันทร์จรัสแสงแห่งนี้ การใส่ร้ายผู้อาวุโสมีโทษร้ายแรงเพียงใด!!”
สุดท้ายหวงเฉิงก็ทำได้แค่ตะโกนออกมาเสียงกร้าว!
ในน้ำเสียงแข็งกร้าวดังกล่าวยังแฝงปราณแท้ ทำให้ดังสนั่นนัก สามารถสยบทุกเสียงในลานฝึกซ้อมได้ชะงัด
“ใส่ร้าย?”
ต้วนหลิงเทียนแค่นคำเย้ยหยัน “หึ! อาวุโสหวง…คำก็ใส่ร้ายสองคำก็ใส่ร้าย ข้าล่ะสงสัยนักว่าท่านกล้ากล่าวคำสาบานต่อทัณฑ์สวรรค์เก้าเก้าหรือไม่ ว่าท่านไม่ได้ขู่ข้า?”
