“หากเทียบกันแล้ว…ดูเหมือนวุฒิภาวะทางอารมณ์ท่านจะอ่อนด้อยกว่าเสียอีก”
หลังกล่าวจบคำ ต้วนหลิงเทียนก็ส่ายหัวไปมาเบาๆ
ได้ยินวาจาที่คล้ายจะ ‘ยกย่อง’ นี้ของต้วนหลิงเทียน เติ้งเหว่ยไม่เพียงไม่ยินดี แต่ยังแทบกระอักเลือดตาย!
คะแนนอุทิศ 150,000 แต้มนั้น เรียกว่าเป็นทุกสิ่งสำหรับมันแล้วจริงๆ
เพราะในบัตรแก้วของมันตอนนี้เหลือคะแนนอุทิศแค่หลักพันเท่านั้น
แต่ไหนเลยจะกล่าวว่ามันไม่สนใจและเจ็บแค้นได้
เหตุผลที่มันไม่ได้ข่มขู่ต้วนหลิงเทียนนั้น เพราะมันรู้ดีว่าทั้งหมดมันไร้ประโยชน์! มันทำได้แค่คอยมองหาโอกาสอันดีที่จะฆ่าต้วนหลิงเทียนให้ตาย และช่วงชิงบัตรแก้วของต้วนหลิงเทียนมาภายหลัง!!
เพราะหลังจากนั้นไม่เพียงแต่มันจะได้คะแนนอุทิศ 150,000 แต้มคืน แต่ยังได้คะแนนอุทิศ 3,000,000 ที่อยู่ในบัตรของต้วนหลิงเทียนอีกด้วย
“เจ้า…!”
สีหน้าหวงเฉิงมืดมนลงทันใด มันฮึดอัดคล้ายคิดกล่าวคำใดบางอย่าง ทว่าต้วนหลิงเทียนพลันกล่าวขัดขึ้นมาเสียก่อน “ผู้อาวุโสหวงเฉิง ต่อให้ท่านจะเป็นอาวุโสฝ่ายนอก แต่ก็อย่าได้คิดว่าจะใช้อำนาจมิชอบของท่านมาบีบคั้นข้าได้! ข้าไม่คิดคืนให้ท่าน และไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องที่ท่านคิดรีดไถข้า 1,000,000 คะแนนอุทิศอะไรนั่นด้วยซ้ำ!!”
1,000,000 คะแนนอุทิศ!
ทันทีที่ต้วนหลิงเทียนกล่าววาจานี้ ทุกผู้คนก็มองหวงเฉิงด้วยสายตาที่ต่างออกไปทันที
