เผชิญหน้ากับดาบเฝิงฟ่านที่มาด้วยพลังอำมหิตเต็มเปี่ยม ต้วนหลิงเทียนไม่กล้าปะทะรับมือซึ่งหน้าสืบไป ยิงดอกศรออกไปฉับไว ได้แต่ท่องเกาทัณฑ์ฉากหลบดาบของมัน เพราะรู้ดีว่ายากจะปะทะหักหาญกับเฝิงฟ่านได้ซึ่งหน้าสืบไป!
หลังจากนั้นต้วนหลิงเทียนก็ทำได้แต่ท่องเกาทัณฑ์หลบดาบที่กระหน่ำฟาดมาไม่หยุดของเฝิงฟ่าน สองตามองหาโอกาสและจังหวะอย่างเคร่งเครียด
“หนี? เจ้าคิดว่าจะหนีข้าไปได้ตลอดงั้นเรอะ!”
เฝิงฟ่านหัวเราะเยาะออกมาอย่างสะใจ ทันใดนั้นมันก็สะบัดมือเรียกศาสตราเซียนออกมาอีกชิ้น เป็นค้อนมหึมาที่มีสีแดงฉานดั่งโลหิต!
แม้ค้อนดังกล่าวจะมีขนาดใหญ่โตมหึมา หากแต่ยามอยู่ในมือของเฝิงฟ่านก็แลคล้ายจะเบาราวขนนก!
“นั่นมันค้อนสลาตัน!!”
เมื่อเฝิงฟ่านเรียกค้อนอันเขื่องออกมา ศิษย์ฝ่ายในที่มาร่วมชมการประลองเป็นตายก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาด้วยความตกใจ
“ค้อนสลาตัน!?”
ได้ยินเสียงอุทานของเหล่าศิษย์ฝ่ายใน ศิษย์ฝ่ายนอกก็ตกใจไม่น้อย “ไม่ใช่ว่าค้อนสลาตันนั่นเป็นศาสตราคู่กายของศิษย์พี่โจวฉีที่อยู่ฝ่ายในหรือไร?!”
“ข้าเองก็เคยได้ยินมาเช่นกัน ว่าค้อนสลาตันของศิษย์พี่โจวฉีที่อยู่ฝ่ายในมีอาคมเซียนระดับ 2 ดาวจารึกไว้เช่นกัน และยังเป็นอาคมเซียนพายุสลาตัน! ยามเปิดใช้ความเร็วของผู้ถือค้อนสลาตันจักถูกเร่งเร้าจนน่ากลัว!”
