“กล่าวกันว่าที่ความเร็วของศิษย์พี่โจวฉีอยู่ในอันดับต้นๆของศิษย์ฝ่ายใน ล้วนเป็นเพราะอาคมเซียนพายุสลาตันที่จารึกอยู่ในค้อนสลาตันนั่น!”
……
ศิษย์ฝ่ายนอกอุทานกันออกมาด้วยความตื่นตระหนก ต่างเปิดเผยความเป็นมาของศาสตราเซียนอย่างค้อนสลาตันนั่นหมดสิ้น
‘บัดซบ! ศาสตราเซียนของโจวฉีมันมีอาคมเซียนระดับ 2 ดาวพรรค์นั้นจารึกไว้งั้นเหรอ!?’
หน้าต้วนหลิงเทียนมืดลงทันใด
หากเขายังไม่รู้ว่าโจวฉีมอบค้อนนี้มาให้เฝิงฟ่านยืมเพื่อฆ่าเขา เกรงว่าชีวิตที่อยู่มาถึง 2 ชาติของเขาคงสูญเปล่าแล้วจริงๆ
เมื่อเห็นเฝิงฟ่านหยิบค้อนสลาตันออกมา สีหน้าของโจวฉีก็เผยรอยยิ้มสดใสขึ้นมาทันที
มันมอบศาสตราคู่กายของตัวให้เฝิงฟ่านยืม เพื่อป้องกันเหตุการณ์ทำนองนี้เอาไว้แต่แรก!
“มีค้อนสลาตันที่มีอาคมเซียนพายุสลาตันของข้า กอปรกับดาบใหญ่ของศิษย์น้องเฝิงที่มีอาคมพันทวี…คงเป็นปาฏิหาริย์แล้วจริงๆที่ต้วนหลิงเทียนจะรอดชีวิตไปได้!”
ในสายตาของโจวฉี ปาฏิหาริย์พรรค์นั้นคงไม่มีวันเกิดขึ้นได้!
“ต้วนหลิงเทียน เจ้าอยากหนีก็หนีต่อไปเถอะ…ให้ข้าดูว่าเป็นเจ้าหรือข้าที่จะเร็วกว่ากัน!!”
เฝิงฟ่านที่ข้างหนึ่งถือค้อนอันเขื่อง อีกข้างหนึ่งถือดาบใหญ่ มองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาหยิ่งผยอง
ในสายตาของมันตอนนี้ต้วนหลิงเทียนไม่ต่างใดจากปลาบนเขียงที่จะให้มันแล่สับได้ตามใจแล้ว!
และทันทีที่กล่าวจบคำ เฝิงฟ่านก็ลงมือทันที!
