พลังฝีมือที่ต้วนหลิงเทียนเผยออก นับว่าเหนือความคาดหมายของพวกมันทุกคน ทำให้พวกมันอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าคะแนนอุทิศของพวกมันถูกคุกคาม และไม่ปลอดภัยอีกต่อไป!
“ระยำเอ๊ย! ไฉนต้วนหลิงเทียนมันถึงได้ร้ายกาจขนาดนี้เล่า!!”
ตอนนี้สีหน้าเติ้งเหว่ยเรียกว่าบิดเบี้ยวถึงขีดสุด! เพราะมันทุ่มแทงเดิมพันข้างเฝิงฟ่านไปด้วยคะแนนอุทิศจนแทบหมดตัว หากวันนี้เฝิงฟ่านตายไปมันก็แทบไม่เหลืออะไรแล้ว!!
เพราะคะแนนอุทิศที่เหลือไม่กี่พันนั้นไม่ได้พอยาไส้มันเลย!
แถมคะแนนอุทิศแสนกว่าแต้มที่มันใช้เดิมพันไปนั่น มันก็เก็บหอมรอมริบมาเกือบ 20 ปี!!
“ต้วนหลิงเทียน…”
เยี่ยหมายมองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาซับซ้อนนัก อารมณ์ของมันสับสนปนเปไปหมด ใจหนึ่งมันก็ไม่อยากให้ต้วนหลิงเทียนตาย เพราะมันอยากเป็นคนฆ่าอีกฝ่ายกับมือ…เพื่อปลดเปลื้องความแค้นที่ครอบงำใจมันจนทำให้มันกลายเป็นมาร!
หลังจากที่มันปลดเปลื้องทั้งขจัดความแค้นที่ครอบงำใจมันได้ มันจะทะยานฟ้า!
อย่างไรก็ตามพอเห็นพลังฝีมือที่ต้วนหลิงเทียนเผยออก มันก็อดบังเกิดความคิดอิจฉาเสียไม่ได้ “เพื่อเอาชนะต้วนหลิงเทียน ข้าถึงกับยอมตกลงสู่หนทางแห่งมาร…แต่ข้าจะเอาชนะมันได้แน่หรือ?”
เป็นครั้งแรกเลยจริงๆที่เยี่ยหมานบังเกิดความคิดเช่นนี้ขึ้นมาหลังจากที่มันเลือกเดินหนทางมาร จนกลับกลายเป็นผู้บำเพ็ญมารคนหนึ่ง
“ศิษย์พี่เฝิงฟ่านสู้ๆ! ศิษย์พี่เฝิงฟ่านสู้ตาย!!”
