“ตั๊กแตนคิดหยุดรถม้า!!”.
ถึงแม้ว่าจะประหลาดใจกับพลังอำนาจของดอกศรที่อยู่ๆก็ยิงออกมาอย่างกะทันหันของต้วนหลิงเทียนอยู่บ้าง แต่เฝิงฟ่านย่อมไม่พลาดโอกาศถากถางหลังจากทำลายศรพลังได้อย่างหมดจด ดาบใหญ่ในมือที่ชะงักไปวูบหนึ่งพลันฟาดถล่มลงมายังศีรษะต้วนหลิงเทียนอีกรอบ!
แน่นอนว่าการฟาดทับลงมาหลังจากที่ถูกกระแทกจนถอยร่น สภาวะทั้งพลังทำลายย่อมถดถอยลงไปอยู่บ้าง
อย่างไรก็ตามเฝิงฟ่านมั่นใจนัก
ว่าดาบนี้จะทุบฟาดศีรษะต้วนหลิงเทียนจนแหลกเหลวสมองไหล ก่อนที่ต้วนหลิงเทียนจะทันได้ยิงศรที่สองอะไร
“ตั๊กแตกคิดหยุดรถม้าเป็นใคร มันก็ไม่แน่นักหรอก…”
ต้วนหลิงเทียนแสยะยิ้มอย่างเฉยเมย ทันใดนั้นเกาทัณฑ์ที่ถืออยู่ก็หายไปในอากาศ พริบตาต่อมาเท้าซ้ายสืบออกไปครึ่งก้าว หมัดขวากำแน่นจนกระดูกลั่นเปรี๊ยะ ร่างบิดดั่งพายุใต้ฝุ่น ข้อต่อทุกส่วนเหวี่ยงหมุนส่งแรง ยิงหมัดออกไปดั่งกระสุนปืนใหญ่!
ฉากเรื่องราวนี้ทำให้สมองผู้คนคล้ายเลอะเลือนไปชั่วขณะ
ต้วนหลิงเทียนลงมือเช่นนั้น…ใช่คิดใช้หมัดเปล่าเปลือยรับดาบใหญ่ของเฝิงฟ่านหรือไร?
แม้สภาวะทั้งพลังดาบของเฝิงฟ่านจะถดถอยไปอยู่บ้าง แต่นั่นยังใช่อะไรที่ท่านใช้หมัดลุ่นๆทานรับได้หรือ?
“ตัวโง่งม!!”
โจวฉีหัวร่อเบาๆ คล้ายเห็นภาพมือต้วนหลิงเทียนแหลก ทั้งดาบเฝิงฟ่านฟาดถล่มต้วนหลิงเทียนจนสมองระเบิดตัวแตก!
