‘ไอ้เจ้าบ้าต้วนหลิงเทียนนั่น…ศาสตราเซียนมันก็มีแต่ทะลึ่งไม่ใช้! นี่มันรนหาที่ตายรึไง!?’
เยี่ยหมานขมวดคิ้ว
ใบหน้าหวงเฉิง อาวุโสฝ่ายนอกยังเผยรอยยิ้มแฉ่งออกมา คล้ายเห็นคะแนนอุทิศ 12,000 แต้มกำลังกวักมือเรียกหาอยู่ไวๆ
“หาที่ตาย!!”
เมื่อเห็นว่าต้วนหลิงเทียนคิดใช้หมัดลุ่นๆรับดาบมัน เฝิงฟ่านก็แสยะยิ้มเย้ยหยันแค่นคำดูแคลนออกไปอย่างสมเพช ต้องทราบว่ากระทั่งตัวตนระดับสู่เซียนขั้นต้นทั่วไป ยังไม่กล้ารับการโจมตีของมันตรงๆด้วยซ้ำ!
“ในเมื่อเจ้าอยากตายนัก ข้าจะส่งเจ้าไปตามทางของเจ้า!!”
ดาบมหึมาในมือเฝิงฟ่านถล่มทับลง แม้จะไม่ทรงพลังเท่ากับดาบก่อนหน้า แต่ก็ยังน่ากลัวประหนึ่งขุนเขาถล่ม ยิ่งมายิ่งคล้ายจะสยบได้ทุกสิ่งในฟ้าดิน ปิดฟ้าบังตะวัน!
ทว่าเผชิญกับดาบใหญ่ที่ลงมือสืบต่ออย่างน่ากลัว ต้วนหลิงเทียนก็ยังชกสวนออกไปอย่างไร้ลังเล
ทว่ายิ่งหมัดพุ่งทะยานแหวกอากาศออกมาเท่าไหร่ ตัวหมัดยิ่งคล้ายเอ่อล้นไปด้วยมวลพลัง บัดนี้พุ่งออกมากว่าครึ่งทาง ตัวหมัดก็ฉาบทับไปด้วยม่านพลังสีเงินเรืองรองๆคล้ายมีผ้าสีเงินโปร่งแสงคลุมทับไว้ก็ไม่ปาน
เป็นอาภรณ์เงินที่บรรลุขั้นตอนไร้ตำหนิ!
เมื่ออาภรณ์เงินสำแดงออกเต็มกำลัง ศักยภาพในร่างกายของต้วนหลิงเทียนก็คล้ายถูกปลดปล่อยออกมาเต็มพิกัด พลังกายอันดิบเถื่อนระเบิดออกมาเต็มกำลัง!
