เมื่อได้ยินวาจาเห็นด้วยของต้วนหลิงเทียน หวงเฉิงถึงกับยิ้มแฉ่งหน้าระรื่นขึ้นมาทันใด ยังพยักหน้าให้ต้วนหลิงเทียนอย่างพึงพอใจ “ต้วนหลิงเทียนเจ้านี่ช่างน่ารักยิ่ง…ถ้าหากเจ้าไม่ขึ้นประลองเป็นตายกับเฝิงฟ่านมะรืนนี้ ข้ายังอยากรับเจ้าเป็นลูกศิษย์นัก!”
“ขอบคุณอาวุโสหวงสำหรับความหวังดี”
ใบหน้าต้วนหลิงเทียนฉาบไว้ด้วยรอยยิ้มขณะกล่าวกับหวงเฉิง เขาเลือกที่จะไม่สนใจอาวุโสคนอื่น
อย่างไรก็ตามหางตาเขายังอดไม่ได้ที่จะละออกจากหวงเฉิงไปเหลือบมองต่งชง ‘อาวุโสต่งชงคนนี้ไม่กล่าวอะไรตั้งแต่ต้นจนจบ ดูท่ามันไม่คิดจะวางเดิมพันอะไรงั้นสินะ’
หางตาต้วนหลิงเทียนแฝงความรังเกียจไม่น้อย
หากเมื่อครู่ต่งชงออกปากจะลงเดิมพันล่ะก็ เขายินดีแบ่งยอดรับพนันให้อีกฝ่ายทุ่มแทงแน่นอน!
เดือนที่แล้วอาวุโสต่งชงก็ตรวจสอบพลังฝึกปรือของเขาอย่างโจ๋งครึ่ม ทำให้เขาไม่พอใจนัก!
หลังจากที่อาวุโสฝ่ายนอกคนอื่นถูกต้วนหลิงเทียนปฏิเสธ หน้าของพวกมันก็เปลี่ยนไปทันใด แต่พวกมันก็ทำอะไรไม่ได้เลย
หรือจะให้พวกมันข่มขู่?
แต่พรุ่งนี้ต้วนหลิงเทียนก็ต้องตายแล้ว คำขู่พวกมันจะมีประโยชน์อะไร!
สำหรับเรื่องที่ต้วนหลิงเทียนบอกว่า ไว้มีโอกาสครั้งหน้าจะรับแทงจากพวกมันก่อน พวกมันล้วนคิดว่าเป็นเรื่องเหลวไหลนัก ในสายตาของพวกมันต้วนหลิงเทียนยากจะรอดชีวิตอะไรได้ ใกล้ตายวันตายพรุ่งอยู่รอมร่อ!
มีเพียงต่งชงที่มองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาลึกซึ้งแต่ไม่กล่าวอะไรออกมา
