เมื่อคะแนนอุทิศ 150,000 แต้มจ่ายออกไป ทั้งเนื้อทั้งตัวมันก็เหลือคะแนนอุทิศอยู่แค่ไม่กี่พันเท่านั้น…
อย่างไรก็ตามมันไม่สนใจ
มันเชื่อว่าหลังมะรืนนี้พ้นผ่านไป คะแนนอุทิศ 150,000 แต้มของมันจะหวนกลับมาพร้อมดอกเบี้ยจำนวนมหาศาล!
30 ต่อ 1 นั่นหมายความว่าคะแนนอุทิศของมันรอบนี้จะทำกำไรได้ถึง 5,000 แต้ม!
พอคิดว่ามันสามารถหาคะแนนอุทิศได้ถึง 5,000 แต้มในหนึ่งวัน จิตใจของเติ้งเหว่ยก็แจ่มใสร่าเริงนัก ‘หากข้าสามารถหาคะแนนอุทิศได้รวดเร็วเช่นนี้ไปตลอดคงประเสริฐนัก’
เมื่อเห็นว่าคะแนนอุทิศของมันได้ถูกถ่ายโดนไปยังบัตรแก้วในมือของต้วนหลิงเทียนเรียบร้อย เติ้งเหว่ยก็ประทับลายนิ้วมือเป็นลายลักษณ์อักษร เหลือบมองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาเย็นเยือก “ต้วนหลิงเทียน มะรืนนี้ทันทีที่เจ้าตายข้าจักเอาข่าวดีนี้ไปบอกหลานชายของข้า!”
“หลานชายของเจ้า?”
ต้วนหลิงเทียนอึ้ง
“เฮอะ! เจ้าคงยังมิลืมหรอกนะว่าเจ้าผ่านการทดสอบเข้าสำนักจันทร์จรัสแสงมาได้อย่างไร!?”
เติ้งเหว่ยกล่าวเย้ย
“เจ้าหมายความว่า…ตัวปากดี ‘เติ้งอวี้’ นั่นเป็นหลานชายของเจ้างั้นหรอ?”
พอได้คิดต้วนหลิงเทียนก็นึกได้ทันที
ไม่น่าแปลกใจเลยที่วันก่อนยามเติ้งเหว่ยเจอเขาครั้งแรก ตอนเขาคิดเข้าไปเดิมพันมันก็คล้ายไม่ถูกชะตากับเขา ที่แท้เป็นแบบนี้นี่เอง
