เติ้งเหว่ยคนนี้ไม่ว่าจะกล่าวอย่างไรอย่างน้อยๆมันก็เป็นถึงผู้ดูแลฝ่ายนอกของสำนักจันทร์จรัสแสง ฐานะในนิกายของมันก็พอๆกันกับครูเขา ฟางฮุ่ย ถึงแม้ว่ามันยังจะเทียบครูเขาไม่ได้ แต่อย่างน้อยๆเป็นผู้ดูแลฝ่ายนอกก็มิได้นับว่ายากจนอะไร
การที่มันจะมี 120,000 แต้มในมือไม่นับว่าเป็นเรื่องผิดแปลก
“ผู้ดูแลเติ้ง…ข้าว่าเรื่องนี้ท่านคิดทบทวนให้ดีก่อนไม่ดีเหรอ 120,000 คะแนนอุทิศนี่ ข้าว่ามันไม่ใช่จำนวนน้อยๆสำหรับท่านเลยนา ท่านแน่ใจแล้วเหรอ?”
ต้วนหลิงเทียนหยีตาลงเล็กน้อย ค่อยกล่าวโน้มน้าวออกมาด้วยน้ำเสียงเกลี้ยกล่อมให้เลิกแทง
ด้วยคะแนนอุทิศมากมายขนาดนี้เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะไม่อยากได้
ทว่าถึงแม้นี่จะดูเหมือนเขากำลังเกลี้ยกล่อมให้อีกฝ่ายล้มเลิก ทว่าเป็นจิตวิทยาย้อนกลับอย่างแยบคาย เพราะเขาค่อนข้างมองลักษณะนิสัยคนอย่างเติ้งเหว่ยออกทะลุปรุโปร่ง เขารู้ว่ายิ่งกล่าวโน้มน้าวให้อีกฝ่ายเลิกและกล่าวถึงเรื่องจำนวนเดิมพันว่ามากเท่าไหร่ด้วยทีท่าคล้ายหวาดกลัว เติ้งเหว่ยก็ยิ่งจะกระทำตรงกันข้าม!
และข้อเท็จจริงก็พิสูจน์ว่าต้วนหลิงเทียนคิดถูก
“อะไร เจ้ากลัวรึไร? เอาบัตรแก้วของเจ้าออกมาเสีย ข้าจักแทง 150,000 แต้ม คะแนนอุทิศ!”
พอได้ยินเสียงโน้มน้าวของต้วนหลิงเทียน เติ้งเหว่ยก็คิดว่าต้วนหลิงเทียนรู้สึกกลัว ในใจบังเกิดความห้าวหาญเพิ่มขึ้นหลายส่วน ทุ่มแทงออกไป 150,000 คะแนนทอุทิศทันที!
