“ไอ้หนู เจ้ามิรู้หรือไรว่าสถานที่แห่งนี้ นับเป็นสถานที่ต้องห้ามของฝ่ายนอก?”
“เจ้าเป็นเพียงศิษย์ฝ่ายนอกกลับกล้าเพิกเฉยระเบียบ บุกรุกเข้ามาในเขตหวงห้ามเช่นนี้”
สองร่างผลัดกันยิงคำใส่ต้วนหลิงเทียน
“ข้ามาขอพบอาวุโสตงฟางน่ะ”
เผชิญหน้ากับชายร่างใหญ่ที่ยืนตระหง่านขวาง ต้วนหลิงเทียนยังคงสีหน้าสงบไม่เปลี่ยน กล่าวออกไปเสียงเรียบ
“เฮอะ! อาวุโสตงฟางใช่คนที่เจ้าจะขอพบก็พบได้งั้นเหรอ?”
ชายร่างใหญ่ทั้ง 2 ก้าวออกมา ทั้งกล่าววาจาด้วยน้ำเสียงดุดัน คล้ายจะเปล่งพลังกดดัน ให้ต้วนหลิงเทียนหวาดกลัวจนล่าถอย
อนิจจาพวกมันถูกลิขิตให้ผิดหวัง
เผชิญหน้ากับแรงกดดันของทั้งคู่ต้วนหลิงเทียนยังคงยืนนิ่งอยู่กับที่ ใบหน้ายังคงเฉยเมยไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย ราวไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรเลย
“ข้ารบกวนพี่ชายทั้ง 2 เข้าไปแจ้งอาวุโสตงฟางให้ข้าที ว่าศิษย์ฝ่ายนอก ‘ต้วนหลิงเทียน’ มาขอเข้าพบ และมีบางเรื่องคิดสนทนาด้วย”
ภายใต้สายตาประหลาดใจของชายร่างใหญ่ทั้ง 2 ต้วนหลิงเทียนก็กล่าวออกมาด้วยวาจาไม่นอบน้อมไม่ถือดี
“เจ้าคือต้วนหลิงเทียนหรือ?”
เมื่อชายร่างใหญ่ทั้ง 2 ได้ยินคำของเขา พวกมันก็อดไม่ได้ที่จะตกใจ ยังมองขึ้นๆลงๆสำรวจต้วนหลิงเทียนตั้งแต่หัวจรดเท้า “นอกจากหล่อเหลาเอาเรื่องแล้ว ดูไปเจ้าก็มิได้มีอันใดพิเศษ…นี่เจ้าเอาชนะศิษย์ฝ่ายนอกที่ติด 100 อันดับแรกทันทีที่เข้าสำนักได้จริงๆหรือ?”
