เพราะไม่ว่าต้วนหลิงเทียนจะรับสารท้าประลองเป็นตายกับเฝิงฟ่านด้วยความมั่นใจในตัวเอง หรือไม่ล่วงรู้ว่าเฝิงฟ่านเป็นใครมีพลังสามารถแค่ไหน แต่พวกมันก็อดไม่ได้ที่จะยอมรับนับถือจิตใจที่กล้าหาญของต้วนหลิงเทียน
“เจ้ารอข้าสักครู่”
ชายร่างใหญ่คนหนึ่งกล่าวออก ก่อนที่จะเดินหายเข้าไปในคฤหาสน์
“ต้วนหลิงเทียน นี่เจ้ากล้ารับสารท้าประลองเป็นตายของเฝิงฟ่านจริงๆหรือ…แล้วนี่เจ้ารู้หรือไม่ว่ามันเป็นใคร?”
ชายร่างใหญ่ที่เหลืออยุ่อีกคน อดไม่ได้ที่จะกล่าวถามออกมา
มันยังคิดไปด้วยซ้ำว่า เพราะต้วนหลิงเทียนไม่รู้ว่าเฝิงฟ่านเป็นใครรึเปล่า? ถึงได้บังเกิดอารมณ์ชั่ววูบรับสารท้าประลองเป็นตายอย่างวู่วามแบบนี้!?
“ก็เป็นศิษย์ฝ่ายนอกเหมือนข้าไม่ใช่รึไง?”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวตอบอย่างตรงไปตรงมา
“เอ่อ นั่นก็ใช่… แล้วเจ้ารู้หรือไม่ว่ามันต่างจากศิษย์ฝ่ายนอกคนอื่นๆอย่างไร?”
มุมปากของชายร่างใหญ่ที่อยู่อดไม่ได้ที่จะกระตุกไปวูบหนึ่ง ฟังแล้วท่าทางต้วนหลิงเทียนอาจจะไม่รู้จักเฝิงฟ่านจริงๆด้วย!
“ก็เป็นศิษย์ฝ่ายนอกที่ได้อันดับ 5 …”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวตอบ
ในขณะที่ชายร่างใหญ่ชักสีหน้าเป็นเชิง ‘นั่นไง ว่าแล้วเชียว’ และเตรียมจะกล่าวคำใดออกมา ทว่าต้วนหลิงเทียนกลับกล่าวเสริมออกมาอีกประโยค “อ่อจริงสิ ได้ยินมาว่ามันติดอันดับที่ 99 ในรายนามปฐพีอะไรนั่นด้วย…”
