“เฮ่ย! เจ้ารู้อยู่แล้วว่ามันติดอันดับที่ 99 ในรายนามปฐพี…แต่เจ้ายังกล้ารับสารท้าประลองเป็นตายจากมันอีกเนี่ยนะ!?”
ชายร่างใหญ่อุทาน ทั้งจ้องต้วนหลิงเทียนด้วยความอึ้ง
ทว่าเมื่อเห็นสีหน้าท่าทีต้วนหลิงเทียนคล้ายไม่ได้แยแสอะไร มันก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มเจื่อนๆกล่าวถามอีกรอบ “แล้วเจ้ารู้หรือไม่ว่าอันดับที่ 99 ในรายนามปฐพีหมายความว่าอย่างไร?”
“ก็ไม่ใช่ว่าเป็นการจัดอันดับ ยอดฝีมือในขอบเขตหลุดพ้นมนุษย์ที่แข็งแกร่งที่สุด 100 คน ในพื้นที่ปกครองของ 9 พันธมิตรหรือไง..”
“แถมฟังว่าอันดับต้นๆของผู้ที่อยู่ในรายนามปฐพี เพียงอาศัยพลังฝึกปรือสูงสุดหลุดพ้นมนุษย์ขั้นยิ่งใหญ่ ยังสามารถเอาชนะผู้ฝึกตนไม่ว่าจะยุทธ์หรือเต๋าในขอบเขตสู่เซียนขั้นต้นทั่วไปได้อีกด้วย…”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวตอบเสียงเรียบราวกับอ่านเรียงความ
“เจ้ารู้ถึงขนาดนี้แล้ว…แต่เจ้ายังกล้ารับคำท้าประลองเป็นตายของคนที่อยู่ในรายนามฐพีอีกเนี่ยนะ!?”
คำตอบของต้วนหลิงเทียนเป็นอะไรที่เหนือความคาดหมายของชายร่างใหญ่อย่างสิ้นเชิง และนั่นยิ่งทำให้มันยิ่งงุนงงไปกันใหญ่ หรืออีกฝ่ายจะไม่กลัวตาย?
‘หรือว่าต้วนหลิงเทียนคนนี้มั่นใจว่าเอาชนะเฝิงฟ่านได้?’
ทันใดนั้นชายร่างใหญ่พลันบังเกิดความคิดประการหนึ่งขึ้นมาในใจ หากแต่ไม่ทันไรมันก็สลัดความคิดดังกล่าวทิ้งไปทันที
