เจ้า เจ้ากำลังพาเขาไปหาหมอใช่หรือไม่”
“ใช่ ด้วยเหตุที่ครั้งนี้ต้องเดินทางไกล ลูกๆ จึงติดตามมาด้วย เพียงแต่คิดไม่ถึงว่าตลอดทางมานี้ไม่ราบรื่น แถมอาการป่วยของบิดาข้าก็ไม่ดีขึ้นเลยสักนิด” อวี๋เฉิงเต๋อถอนใจเสียงหนึ่ง “ครั้งนี้พวกข้าไปพบหมอที่ชื่อเสียงเป็นอย่างยิ่ง ทว่าแม้แต่เขาก็ช่วยไม่ได้ ทำได้เพียงกลับไปสอบถามข่าวคราวของภูตหมอแล้ว”
เฟิ่งจิ่วฟังแล้วพลันเลิกคิ้ว “ภูตหมอ?” คนทางนี้รู้จักนางด้วยหรือ?
เห็นสตรีชุดเขียวเลิกคิ้วมองเขา ราวกับว่าประหลาดใจอยู่บ้าง อวี๋เฉิงเต๋อจึงอธิบายว่า “ฮูหยินหลิงอาจไม่รู้ ภูตหมอไม่ใช่คนของแผ่นดินใหญ่เทียมฟ้า ได้ยินมาว่านางเป็นคนของอาณาจักรเล็กๆ ที่โลกเบื้องล่าง ต่อมาถึงมายังโลกเบื้องบน มีชื่อเสียงโด่งดัง วิชาแพทย์ของนางสูงส่งมาก หากนางตกลงทำการรักษา ต่อให้ต้องบุกตำหนักยมราชก็ต้องพานางกลับตระกูลไปให้ได้”
เมื่อฟังจบ เฟิ่งจิ่วพลันหลุดหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ นางมองเซวียนหยวนโม่เจ๋อที่อยู่ข้างๆ ยิ้มตาหยีพลางกล่าว “สามี ภูตหมอคนนี้ท่าทางจะร้ายกาจมาก”
……….
