ยตาออกจากตัวพวกเขา ก่อนจะมองศพหลายสิบคนบนพื้นแล้วยิ้มกล่าวว่า “สามี บนตัวคนพวกนี้น่าจะมีของมีค่าอยู่ไม่น้อย ท่าทางพวกเราเดินทางครั้งนี้คงไม่เสียเปล่าแล้ว”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อฟังแล้วยิ้มที่มุมปาก แววตาล้ำลึกมองนางด้วยความเอ็นดู “เช่นนั้นก็เก็บข้าวของหน่อย กลับไปแล้วค่อยหาที่ขายออกไป แลกของเป็นเงิน”
“ดี” เฟิ่งจิ่วตอบรับพร้อมยิ้มตาหยี พลางเอ่ยว่า “เจ้ารอข้าเดี๋ยว! ไม่นานก็เสร็จแล้ว” นางพูดจบก็เก็บของมีค่าจากบนตัวชายชุดดำบนพื้นพวกนั้นมาจนหมด
อย่าว่าแต่พวกผู้คุ้มกันมองแล้วงุนงง ชายวัยกลางคนกับภรรยาของเขาก็งุนงงเช่นเดียวกัน พลังของทั้งสองคนดูสูงล้ำยากหยั่งคาด ยิ่งลงมือสังหารชายชุดดำพวกนั้นทั้งหมดได้ในคราวเดียว เดิมทีคิดว่าพวกเขาเป็นผู้สูงส่ง แต่ดูจากท่าทางในตอนนี้แล้ว กลับไม่ตรงกับการรับรู้ของพวกเขาอยู่บ้าง
หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ชายวัยกลางคนสบตากับภรรยาเขา ก่อนจะพูดขึ้นว่า “ทั้งสองท่านใช่…”
……….
