วกข้าไม่มีปัญหา” นางพูดพลางมองห้าวเอ๋อร์ที่อยู่ข้างๆ ถามขึ้นทันที “ห้าวเอ๋อร์ เจ้าตามไปอยู่กับท่านพ่อท่านแม่สักพักดีหรือไม่”
ห้าวเอ๋อร์คิดก่อนจะพยักหน้า “ดี” แล้วเขาก็พูดต่อว่า “เช่นนั้นข้าจะไปอยู่พักเดียว แล้วข้าจะกลับมา”
ฟังดังนั้นแล้ว ประมุขเสวียนอู่ก็ยิ้มด้วยความปีติ “ได้ๆๆ พวกข้าจะกลับมาส่งเจ้าด้วย เจ้าวางใจเถอะ! แค่ไปอยู่สักพัก เจ้าอยากกลับมาเมื่อไรก็ย่อมได้”
“ใช่! จะอยู่ที่นี่บ้าง อยู่ที่นั่นบ้าง พวกข้าก็จะดูแลเจ้าเอง” ภรรยาของประมุขเสวียนอู่เอ่ยเสียงนุ่มนวล สายตารักใคร่ทอดมองห้าวเอ๋อร์
เซวียนหยวนโม่เจ๋อกล่าว “เอาอย่างนี้แล้วกัน! พวกท่านพาเขากลับไปอยู่ด้วย ถึงเวลาก็ไม่ต้องส่งเขากลับมาที่นี่ พวกข้าไม่ได้จะอยู่ที่นี่นานมากเช่นกัน หลังพวกข้ากลับเมืองสี่ทิศ หากเขาอยากกลับมาก็ค่อยส่งเขากลับไปที่เมืองสี่ทิศแล้วกัน”
“ได้” ประมุขเสวียนอู่พยักหน้า พร้อมกล่าวกับทั้งสองคนว่า “ขอบคุณมาก”
“ห้าวเอ๋อร์ เชื่อฟังท่านพ่อกับท่านแม่ด้วย” เฟิ่งจิ่วลูบศีรษะเขาพลางกำชับ
“อืม ห้าวเอ๋อร์รู้ ท่านแม่วางใจเถอะ! ห้าวเอ๋อร์จะเป็นเด็กดี” เขาพูดแล้วเอียงศีรษะมองนางเล็กน้อย ถามว่า “ท่านแม่ พอห้าวเอ๋อร์กลับมาแล้ว ท่าน
