ะวังให้มาก พวกเจ้าเตรียมพร้อมอะไรบางแล้ว หากต้องปะทะกับเขาจริงๆ มั่นใจว่าจะชนะสักกี่ส่วน”
“ตอบยาก” เซวียนหยวนโม่เจ๋อส่ายหน้า
“เช่นนั้นพวกเราต้องทำอย่างไร” ประมุขเสวียนอู่ถาม
“ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าพวกเขาจะทำอะไร หากประมือกันจริง สุดท้ายใครชนะใครแพ้ก็ไม่แน่นอนทั้งสิ้น คนฝั่งพวกเรามีมากพอ หากแม้แต่คนของพวกเราก็ยังสู้พวกเขาไม่ได้ เช่นนั้นก็คงต้องเสริมด้วยพลังของพวกท่าน แต่นั่นมีแต่จะทำให้เรื่องยุ่งยากมากขึ้น”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อเงียบเสียงไปครู่หนึ่ง จากนั้นพูดต่ออีก “หากเป็นเช่นนั้นจริง มิสู้ท่านเก็บพลังไว้ คุ้มครองคนที่ต้องคุ้มครองก็พอแล้ว”
เขาไม่เคยคิดฝากความหวังและโอกาสไว้ที่คนอื่น แทนที่จะคาดหวังคนอื่น พึ่งพาตนเองเสียยังดีกว่า ด้วยเหตุนี้เขาจึงไม่คิดว่ามีประมุขเสวียนอู่มาเสริมทัพแล้วสถานการณ์จะดีขึ้นหรือไม่
ด้วยพลังของเขากับเฟิ่งจิ่วย่อมกวาดล้างทุกคนได้ ส่วนเรื่องอื่นย่อมต้องดูสถานการณ์เวลาต่อสู้กันแล้ว หลายครั้งที่บางเรื่องก็ไม่อาจอาศัยเพียงแค่จำนวนคนก็สามารถเอาชนะได้
ฟังวาจาเขาแล้ว ประมุขเสวียนอู่พยักหน้า “ข้ารู้แล้ว”
เมื่อถึงช่วงเที่ยงวัน เซวียนหยวนโม่เจ๋อกับเฟิ่งจิ่วส่งพวกเขาออกจากจวนด้วยตนเ
