วชั้นเล่าของเฟิ่งจิ่วออกเช่นกัน ทันทีที่ร่างกายเนียนละเอียดปรากฏสู่สายตา แววตาก็พลันเปลี่ยนเป็นล้ำลึกขึ้นอย่างอดไม่อยู่ เมื่อคิดว่าคืนนี้คือคืนแต่งงานของพวกเขา ดวงตาเขาพลันทอประกายทันที น้ำเสียงแหบพร่าอยู่บ้าง “อาจิ่ว ข้ารอคอยวันนี้มานานเหลือเกิน”
ครั้นสิ้นเสียงนั้น สองมือเขาพลันโอบเอวนางพร้อมโน้มกายลงจุมพิต เฟิ่งจิ่วตอบรับจูบอันร้อนแรงของเขา จนกระทั่งร่างอ่อนปวกเปียกพิงอยู่ในอ้อมแขนเขา ถึงค่อยถูกเขาอุ้มเข้าไปในถังอาบน้ำ
ในถังอาบน้ำ ไอร้อนตลบอบอวล สองคนเกาะเกี่ยวกันเหมือนนกยวนยาง จนกระทั่งอาบน้ำเสร็จแล้ว เฟิ่งจิ่วที่ไร้เรี่ยวแรงนอนอยู่ในอ้อมกอดเขาอย่างเกียจคร้าน ปล่อยให้เขาอุ้มนางออกจากถังอาบน้ำ เดินไปทางเตียงใหม่ของพวกเขา
พวกเขาเคยใกล้ชิดกันมาแล้วในอดีต เพียงแต่เซวียนหยวนโม่เจ๋ออดกลั้นไว้เสมอ ในที่สุดตอนนี้เขาก็ได้ครอบครองนางตามครรลองคลองธรรม เพียงแค่คิดก็รู้แล้วว่าเขาจะรู้สึกตื้นตันเพียงใด ทุกอย่างดำเนินไปตามธรรมชาติ อย่างที่ควรจะเป็น
บนเตียงใหม่ ผ้าม่านข้างเตียงตกลงเมื่อเซวียนหยวนโม่เจ๋อโบกมือ บดบังความเร่าร้อนบนเตียงเอาไว้…
เงาร่างสองสายเกี่ยวกระหวัดกันเลือนราง เสียงครางดังผ่านผ้าม่าน
