ตอนที่ 3490 สมจริงมาก
ร่างกายของโม่เฉินถูกดีดออกก่อนชนเข้ากับเตียงข้างหลัง เลือดสดๆ คำหนึ่งถูกพ่นออกมา
เฟิ่งจิ่วชะงักไป หันกลับไปมอง “โม่เฉิน!”
เพราะรับรู้ได้ว่ากระแสปราณในอากาศรอบๆ และความกดดันหายไปแล้ว คนข้างนอกจึงพลันเร่งฝีเท้าเดินเข้าไปข้างใน ก่อนจะเห็นโม่เฉินหน้าซีดเผือด ตรงมุมปากมีเลือดไหล กำลังนอนอยู่บนเตียง
“เสี่ยวจิ่ว เกิดเรื่องอะไรขึ้น”
“ยายหนูเฟิ่ง เจ้าไม่เป็นไรกระมัง โม่เฉินเป็นอะไรไป”
ทุกคนล้อมเข้าไปข้างหน้าพร้อมถามขึ้น เห็นนางนั่งอยู่บนเตียงตามปกติ ก็ลอบถอนใจโล่งอก ซั่งกวนหวั่นหรงเห็นนางสวมเพียงเสื้อตัวในจึงเอ่ยกับทุกคน “พวกเจ้าออกไปก่อนเถอะ! เหลือเหลิ่งซวงกับฉินซินไว้”
เห็นดังนั้น เฟิ่งซานหยวนจึงให้ทุกคนออกไปรอข้างนอก
หลังจากทุกคนออกไปแล้ว ซั่งกวนหวั่นหรงจึงกล่าวกับเหลิ่งซวงและฉินซิน “เหลิ่งซวง เจ้าประคองโม่เฉินหน่อย ส่วนฉินซิน เจ้าช่วยเสี่ยวจิ่วสวมเสื้อผ้า”
“เจ้าค่ะ” สองคนตอบรับเสียงหนึ่ง ก่อนก้าวเข้าไปช่วยเหลือ
เฟิ่งจิ่วมองโม่เฉิน ถามว่า “เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง”
“ไม่เป็นไร” โม่เฉินพูดขึ้น ยกมือขึ้นเช็ดเลือดที่มุมปาก จากนั้นลงจากเตียงด้วยตนเอง เพียงแต่เดินลงจากเตียงแล้วพลันซวดเซ โชคดี
